Perzische charoset

CharosetEn toen kwam ik erachter dat de zeven verplichte ingredienten voor een geslaagde sederavond geen deel meer uitmaakten van het Nederlandse schoolcurriculum. Zelfs Marga Minco’s Het Bittere Kruid – dat iedereen toch voor zijn eindexamenlijst Nederlands leest, zo meende ik althans – bleek na een korte enquete in de vriendenkring niet meer bij iedereen automatisch het juiste belletje te doen rinkelen. Zo wordt het natuurlijk nooit wat met de multiculturele samenleving. Tijd voor actie!

Ik ga hier niet uitgebreid het Joodse Pasen uitleggen, google is your friend zou mijn goede vriend Niall uit Dublin zeggen, en de link hierboven is al een aardig startpunt, maar er is één ding uit het Joodse Pasen dat ik u niet ga onthouden: charoset, een schotel van fruit, wijn en kruiden, waarbij appel het enige echt verplichte onderdeel lijkt te zijn. Dat is het basisrecept waarvan een eindeloze variatie in receptuur bestaat. Het onderstaande recept is een Perzische variant.

25 dadels, ontpit en aan stukjes
1/2 kop amandelen, niet gezouten, fijngestampt
1/2 kop pistachenoten, niet gezouten, fijngestampt
1/2 kop rozijnen
2 appels, ontpit en in stukjes
1 granaatappel
1 sinaasappel, in stukjes
1 banaan, in schijfjes
1 kop druivensap
klein beetje geraspte limoenchil (citroen mag ook, desnoods sinaasappel)
1/4 theelepel cayennepeper
1/2 eetlepel kruidnagel
1/2 eetlepel ketoembar
1/2 theelepel kaneel
1/2 eetlepel peper
1/4 kop ciderazijn

Let erop dat alle specerijen fijngemalen zijn en vooral dat de azijn ook echt ciderazijn is (andere azijn smaakt té anders). Het druivensap en de limoenschil zijn in dit recept een vervanging voor rode port of andere zoete rode wijn, waarvan een halve kop het ook prima doet, maar ik vond een hele tot een smeuiger resultaat leiden. De hoeveelheid specerijen in het oorspronkelijke recept was dubbel zoveel, maar dat vond ik wat al te kruidig worden en vooral: te pedis. Als je hem een dag laat staan, hakt vooral de cayannepeper erin, dus heb ik de specerijen gehalveerd.

De granaatappel is even een kunstje: hier ziet u hoe je hem oordeelkundig van zijn zaden ontdoet: je maakt gebruik van het feit dat een granaatappel intern in zessen verdeeld is en die verdeling kun je aan de buitenkant zien. Rondspattend granaatappelsap laat vlekken achter die je niet makkelijk weer uit je kleren krijgt. Schortje voor dus!

De rest van het recept is eenvoudig: alles bij elkaar gooien! Charoset wordt ook wel als brei geserveerd, dan moet je hem door de mixer halen, maar ik vind persoonlijk een gerecht-met-stukjes veel plezieriger.

Bij een andere gelegenheid post ik nog wel eens mijn theorie dat de zeven ingredienten op de sedertafel zijn afgekeken van de Perzische Haft Sin, de tafel met zeven onderdelen die wordt gezet rond het Perzische nieuwjaar, dat aan het begin van de astronomische lente wordt gevierd (nog niet zo lang geleden dus: het is nu 1394).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Erfgoed, Religie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s