O, o, o, o, o, o, o!

O_antifonenOoit heb ik een pater Jezuïet in volle ernst een preek zo horen beginnen, compleet met bijbehorende gebaren en lichaamstaal. De beminde gelovigen – doorgaans enigszins offline bij aanvang van de preek –  waren acuut doodstil en alert, al was het maar omdat men vermoedde dat de pater van dienst niet helemaal in orde was.

Dat was hij natuurlijk wel en de enkele hardcore katholiek die deze blog leest, zal ook meteen snappen dat het in deze tijd van het jaar maar over één ding kan gaan: de O antifonen. Dat zijn zeven gezangen die oorspronkelijk afkomstig zijn uit de Vespers, zeg maar het avondgebed dat doorgaans in de kloosters gebeden wordt. Ze worden gezongen in de aanloop naar kerstmis – van 17 tot en met 23 december – en beginnen alle zeven met de uitroep O!

Er zit bovendien een grapje in. Wie de beginwoorden van de gezangen op omgekeerde volgorde zet, dus van 23 december tot en met 17 december ziet dat al snel:

O Emmanuel
O Rex gentium
O Oriens
O Clavis David
O Radix Jesse
O Adonai
O Sapientia

De beginletters van elke antifoon – die ná de ‘O’ dus – vormen de tekst ero cras, Latijn voor ‘Ik ben er morgen’. Het vormt de middeleeuwse monnikenvariant op ‘nog zeven nachtjes slapen’.

Veel meer over de O antifonen op Wikipedia trouwens. Op de Engelstalige versie is nog een toevoeging te lezen over het acrostichon vero cras, ‘Echt, morgen!’ dat de Engelsen ervan maakten.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Erfgoed, Religie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s