Plagiaat

melania-trump-2-960x540Denkt u dat Melania Trump de toespraak van Michelle Obama heeft geplagieerd? Enige tijd geleden was het groots in het nieuws, smullen natuurlijk. Heel eerlijk gezegd ben ik niet zo onder de indruk. Als je de teksten vergelijkt die op het internet rondwaren, dan lijkt het al snel een kwestie van – inderdaad – overschrijven en hier en daar een woordje wijzigen. Da’s best behoorlijk plagiaat, maar mij boeit het niet.

Zoveel onderlinge overeenkomsten zijn volgens mij namelijk onvermijdelijk. Want speeches van presidentskandidaten, hun vrouwen, hun kinderen, hun running mates en ander ongeregeld: ze gaan altijd over hetzelfde. Kandidaten en hun aanhang zijn in de VS namelijk gebonden aan een vorm van Selbstdarstellung (sorry, soms is Duits gewoon beter dan Nederlands) die aan zeer strikte randvoorwaarden moet voldoen.

Die randvoorwaarden bepalen dat het verhaal van de kandidaat gaat over hoe hard ze hebben geleerd te werken en hoe waardevol dat is, ook om door te geven aan de volgende generatie, het gaat over het navolgen van je hopes and dreams, de American Dream bij voorkeur natuurlijk, en over de values and morals die daarbij zo belangrijk zijn, ook weer voor de volgende generaties natuurlijk. Het verhaal van kandidaten is – kort gezegd – het verhaal van integere, succesvolle mensen.

Maar dat ‘succes’ is zelf ook weer aan randvoorwaarden gebonden. Ik denk dat we lang terug moeten gaan in de geschiedenis om een presidentskandidaat te vinden die – ik noem maar wat ondenkbare voorbeelden – een tijd dakloos is geweest en zich weer een leven wist op te bouwen, die een heroïneverslaving van zich af wist te werken, die in de schuldsanering zat en daar met vlag en wimpel weer uit kwam, die pas na twaalf ambachten en dertien ongelukken zijn doel in het leven vond, die na doing time voor een misdrijf weer op het rechte pad wist te komen, die zijn hele leven lang met een chronische ziekte moest leven.

Bij dat laatste moet ik denken aan Roosevelt, die zat in een rolstoel en was inderdaad behoorlijk lang geleden. Bij de één na laatste optie denk ik aan Mrs. G.W. Bush, die ooit iemand doodreed, maar geen gevangenisstraf kreeg. Bij de drugsgebruiker denk ik aan Bill Clinton, vanwege zijn but I didn’t inhale (een halachisch briljante oplossing trouwens, maar dat terzijde) dat meer dan wat ook laat zien hoe beladen het onderwerp ‘drugs’ is. En bij de no good for nothing denk ik uiteraard aan G.W. Bush zelve, die over zijn jonge jaren bij voorkeur zweeg.

Als kandidaat, of aanhang kun je slechts putten uit een zeer beperkt reservoir aan clichématige platitudes, er zijn maar zoveel topoi die je tegenover het stemmend publiek gebruiken kunt en de kans op onderlinge overeenkomsten is dan ook levensgroot. Integere, succesvolle mensen, ze zijn nu eenmaal niet zo interessant en hebben ook niet zoveel te melden in vergelijking met wat de wereld nog wel eens wil zien als mislukkelingen of losers.

Wat mij betreft heeft Melania Trump zich – zeker als Sloveense immigrante – uitstekend van haar taak gekweten, plagiaat of niet.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Politiek, Samenleving en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Plagiaat

  1. mnb0 zegt:

    Melania Trump heeft zelf haar speech niet geschreven, dus nee, niet zij heeft plagiaat gepleegd. Ze heeft er nooit blijk van gegeven in de politieke belangstelling te willen staan, dus dikke kans dat ze pas na aandrang op die conventie stond. Ook overigens is ze politiek gesproken niets meer dan de vrouw van.
    Dus nee, het stelde niets voor en ik ben er nauwelijks in geïnteresseerd.

  2. frank bikker zegt:

    Ze zeggen dat je niet iemand op zijn uiterlijk mag beoordelen, maar als je de foto’s van deze vrouw bekijkt dan kun je toch niets anders concluderen, dat haar uiterlijk toch ook veel van plagiaat weg heeft. Anderen hebben het over een “golddigger”. Nou dan hebben ze elkaar gevonden. Ik vrees het ergste als dit plastic echtpaar straks de “westerse beschaving” en “onze wereldvisie” moet gaan vertegenwoordigen.
    Dit is jammergenoeg één van de vele voorproefjes die ons nog te wachten staan.

  3. Rob Alberts zegt:

    De toestanden in en rondom de Amerikaanse presidentsverkiezingen hebben minder en minder met inhoud te maken.
    Sentiment en onderbuikgevoelens hebben al langer de overhand.

    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s