Polycarbonaat

Lezers van dit kleine blog weten dat ik een cursus ‘Arabisch leren lezen’ op de plank heb staan. Nu is Arabisch leren lezen wat lastig omdat het schrift de klinkers niet schrijft, of niet altijd. Dat betekent dat je al lezende de woorden die je eigenlijk al kent eerder moet ‘herkennen’ dan dat je ze ‘opleest’, zoals bijvoorbeeld in het Italiaans wel mogelijk is. Dat betekent dat je Arabisch pas kunt leren lezen als je ook de taal erbij leert.

Daarom gebruik ik een truc: foto’s van straatborden, etalages, frisdrankblikjes en andere publieke taaluitingen waar westerse, voor ons makkelijk herkenbare, woorden op staan: Fanta, taxi, telefoon, violet, couscous, selfie, Mickey Mouse, u kunt het zo gek niet bedenken of ik heb er wel een foto van. Ben ik in een Arabisch schrijvend land (en dat is meestal Iran, waar het Perzisch met het Arabische schrijft geschreven wordt) dan kijkt één van mijn ogen altijd naar borden en etalages, ook als ik in een bus of auto zit.

Nu is mijn leessnelheid niet zo heel groot, maar mijn fotografische korte-termijngeheugen wél en dat zorgt er regelmatig voor dat ik me pas een halve kilometer verderop realiseer wat er op dat bord stond dat ik zojuist passeerde. Zo wist ik al jaren dat er ergens op de weg tussen Isfahan en Gahderijun een bord boven een garage langs de weg stond waarop in het Arabisch schrift ‘polycarbonaat’ geschreven was.

Ik heb op een aantal cursussen mijn leerlingen verteld dat ik bij een volgend bezoek nog achter dat bord aan moest en afgelopen mei was het zo ver: wij reden ’s nachts over voornoemde weg – en nog wel aan de ándere kant – en tuurden met zijn allen gespannen naar de borden van alle winkels en garages aan de overkant. Onze chauffeur begreep er niks van, maar was zo vriendelijk rustig aan te rijden.

Toen één van ons het bord inderdaad ontdekte, was de chauffeur ook zo vriendelijk om met me mee de vierbaans weg over te steken – wat in Iran altijd met gevaar voor eigen leven gepaard gaat – zodat ik foto’s kon maken. Het resultaat is bijgaand, ietwat onderbelicht en roodverschoven plaatje, waarmee mijn cursisten voorlopig vooruit kunnen.

Eerdaags zal ik overdag terug moeten om te kijken wat er op het bord nog meer staat dan ‘polycarbonate, acrylic…’ en om een daglichtplaatje te schieten.

Het is ook nooit goed…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s