Oh la la

Nu we toch met Iraanse dames bezig zijn: de jongedame hiernaast was zowaar een klein schandaaltje in de Iraanse internet-gemeenschap. Het is Somaye Hosseinwand, in het district Shiraz (jawel, van de druif) kandidaat voor de parlementsverkiezingen in Iran afgelopen mei. Ik heb geen idee of ze verkozen is, maar een boel pers heeft ze in ieder geval wel gehad.

Op internet en sociale media werd haar affiche en voorkomen uitgebreid besproken, en die commentaren hadden een hoog ‘oh la la’-gehalte. En eigenlijk is dat gek, want er is niets mis met dat affiche, zéker niet in de ‘oh la la’-sfeer. Ze heeft een keurige hoofddoek op. Er is geen haar te zien – en dat is wel eens anders bij Iraanse vrouwen – en zelfs haar hals is keurig gesluierd. Ook dat zie je niet vaak.

Het is des te vreemder omdat in Iran alle kandidaten voor een verkiezing door een commissie vooraf worden gekeurd op hun islamitisch gehalte. Die commissies zijn niet mals: ik herinner me vaag een verkiezing waarbij – ik geloof – een kwart van de zittende parlementsleden – die dus al eens waren gekeurd én verkozen – alsnog onvoldoende islamitisch werden geacht om nog eens mee te doen. Mevrouw Hosseinwand is dus door die commissie, die bij de ‘oh’ van ‘oh la la’ al prompt was afgehaakt, heen gekomen.

Er is denk ik iets anders aan de hand. Iran is een land waar de macht altijd in handen is geweest van oudere heren. Daar is de afgelopen decennia verandering in gekomen, ondanks het feit dat die oudere heren de laatste tijd steeds vaker bebaard waren en voorzien van een tulband. Of eigenlijk dankzij: de na de islamitische revolutie versterkte segregatie heeft zowel de noodzaak als de gelegenheid voor vrouwen om te studeren sterk verhoogd.

U weet wellicht dat in Nederland een groter deel van de studenten vrouw is, in Iran is die verhouding – als ik het goed heb – nog schever. Iran lijkt bovendien geen last te hebben van meisjes die liever geen bèta-vakken studeren, zoals hier te lande. Ik ben nog nooit zoveel vrouwelijke ingenieurs tegengekomen als daar. De nog maar kort geleden veel te jong overleden Maryam Mirzakhani is in dit verband wellicht ook een illustratief teken aan de wand.

Hoger opgeleid, mondiger, dan ga je meedoen met de samenleving en dan het zomaar gebeuren dat er tussen de usual suspects voor de plaatselijke verkiezingen ineens een leuk jong ding zit. Die niet-genderneutrale uitdrukking heb ik met zorg gekozen, want dát is het effect dat die ontwikkeling heeft: mensen worden verrast, ze zijn het niet gewend en dan reageren ze langs de lijnen van bestaande vooroordelen.

Het zal nog wel even duren voordat Iran genderneutraal is, maar als ik het zo om mij heen hoor, zal dat nauwelijks langer zijn dan bij ons.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Religie, Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Oh la la

  1. mnb0 zegt:

    “Ik ben nog nooit zoveel vrouwelijke ingenieurs tegengekomen als daar.”
    Dat vind ik nou mooi – als vooroordelen (ja, in dit geval ook de mijne) zo keurig weerlegd worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s