Shabu Shabu

Ik weet niet hoe het in de rest van Nederland zit, maar bij ons in het dorp zijn de laatste jaren nogal wat all you can eat-gelegenheden geopend, die grappig genoeg vrijwel allemaal van Aziatische snit zijn, zowel wat de keuken als de herkomst van de uitbaters betreft. Ik weet ook niet of dergelijke gelegenheden in het Verre Oosten gebruikelijk zijn.

De eerste keer dat wij bij zo’n restaurant kwamen, was al meteen een bijzondere ervaring. De vraag die de ober ons als eerste stelde was niet of hij ons wat te drinken kon brengen, maar of we de Algemene Voorwaarden hadden gelezen. Ik antwoordde verbaasd ‘nee’, zonder me te realiseren dat mijn vrouw de reservering had gemaakt via internet. De vaart der volkeren hè, ik hou het niet meer zo bij, en misschien gaan de zaken daar anders.

Onze ober was slechts een enkele seconde uit het veld geslagen en kwam terug met één van de mooiste rationalisaties die ik ooit gehoord heb: ik had de reservering via internet gemaakt (dat was de enige mogelijkheid) en daar stonden de Algemene Voorwaarden bij, dus eigenlijk had ik ze tóch gelezen…

Afijn, voor wie niet zo goed had opgelet bij het reserveren, of het allemaal niet zo goed onthouden had, stonden die voorwaarden ook op het menu. De Tien Geboden zijn minder ingewikkeld. Je kon gedurende twee uur bestellen, zo vaak als je wilde, mits niet sneller dan tien minuten na elkaar én als de vorige bestelling op was. Per keer kon je slechts vijf etens-items per persoon bestellen (dus dat all you can eat moet u met een korrel zout nemen) en wat aan het einde van de avond niet was opgegeten, werd in rekening gebracht.

Na enig studeren op de rekenkundige consequenties van dit beleid, konden wij beginnen aan ons hooggereglementeerde etensmaal. Uiteindelijk viel het allemaal mee, dus we hebben dit vaker gedaan, ook toen de kleine kwam. Tot wij die ene noodlottige dag terecht kwamen bij Shabu Shabu in Amsterdam en bleek dat wij één Algemene Voorwaard niet uit ons hoofd hadden geleerd.

U kent het waarschijnlijk wel, het uitputtende gedoe dat zo’n koter met zich meebrengt. Als u zelf geen kinderen heeft, zult u het wel hebben gezien bij ouders die zich stuntelend door het leven zwoegden met zo’n handenbindertje, waarna u zich weer eens  hoofdschuddend hebt afgevraagd waarom een weldenkend mens aan zo’n onderneming begint. Daar is een antwoord op, maar daar blog ik een andere keer over.

Wij kwamen dus aan bij Shabu Shabu in Amsterdam en ploften licht uitgeput van het winkelen cum koter in bedwang houden in onze stoelen, bestelden alvast snel wat te eten want wij waren uitgehongerd en onze schattebout ook, bespraken de dag en wat we nog zouden doen, voerden de kleine wat te eten, of hielden haar geknoei bij het zelf eten binnen min of meer redelijke perken. Daarna bestelden we snel nog wat, ons ondertussen volkomen onbewust van het feit dat de ober van dienst een beetje zenuwachtig werd.

Niet dat onze dochter aan het krijsen was, andere gasten beet of aan de haren trok, nee: wij hadden nog geen drankjes besteld. Dus toen wij net aan het kijken waren wat onze derde ronde eten zou worden, kwam de ober ons vriendelijk vertellen dat we ingevolge de Algemene Voorwaarden verplicht waren een drankje af te nemen. Wij werden compleet verrast, druk doende met honger en koter waren wij nog niet eens op de gedachte gekomen om iets te drinken te bestellen, dat kwam later wel.

Om onze ober – vermoedelijk nog niet aan afstuderen toe, laat staan aan voortplanten, dus hoe kon hij weten wat hij deed? – gerust te stellen, bestelden wij ons drankje, aten nog wat en vertrokken om nooit meer terug te komen. Thuis keek ik het nog even na en inderdaad:

Wij serveren geen kraanwater als consumptie. Consumptie is verplicht.

Dat deed me denken aan een briljante test die mijn broer ooit heeft bedacht: als hij in een gelegenheid komt waar hij nooit eerder is geweest, vraagt hij altijd expliciet om een glaasje kraanwater ‘om medicijnen in te nemen’. Het antwoord daarop onderscheidt exact waar medemenselijkheid overgaat in commercie. En waar je nog eens terug komt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Mijzelf, Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s