Herdenking

Stel: we stoppen u in de tijdmachine en floepen u 115 jaar de toekomst in, naar Mei 4 van het jaar 2132 in de gebruikelijke jaartelling. Uw achterkleinkinderen zouden dan zo rond de tienerleeftijd kunnen zijn en ze maken zich op voor Death Party, een jaarlijks terugkerend nachtfeest in de lente waarbij zombies in Nazi-uniformen of in blauw-wit gestreepte overhemden proberen elkaar op ludieke wijze de stuipen op het lijf te jagen.

Het startschot voor de festiviteiten wordt traditiegetrouw gegeven door koningin Amalia II, die – ondanks haar hoge leeftijd en broze gestalte – nog steeds ieder jaar stipt om 20:00  op de Dam in Amsterdam een Mauser leegschiet. Na een wilde nacht, waarbij ordetroepen – eveneens traditiegetrouw – regelmatig moeten optreden, breekt in de vroege ochtend de vrijmarkt aan die bij dit feest hoort.

Honderdvijftien jaar is een goede tijd om tradities te veranderen. Ik heb geen idee of tegen die tijd Roetveegpiet nog wel bestaat, maar dodenherdenking bestaat nog wel, in een iets gewijzigde vorm.

U denkt misschien dat dat onbestaanbaar is, maar kijkt u dan vanavond nog even om u heen: het is Halloween, oorspronkelijk de avond voor het kerkelijke feest dat tot doel had de overledenen te herdenken, van origine opgesplitst in een herdenking van alle heiligen op 1 november en die van alle overledenen op 2 november.

Een serieus feest dus, met een vrij serieuze bedoeling, waaronder memento mori. Ook dodenherdenking heeft een serieuze bedoeling, maar er is niets om ons te garanderen dat het die bedoeling ook houdt in de komende 115 jaar.

Dit bericht werd geplaatst in Erfgoed, Religie, Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.