Slachtoffers

Wil je medestanders oogsten, dan heb je slachtoffers nodig. Kent u – om maar eens met een lekkere Godwin te beginnen – Hitlerjunge Quex nog? Een biopic van een jochie dat daadwerkelijk heeft geleefd en voor de goede zaak is gestorven. Het mes kwam ook nog eens van links: vermoord door wat toen nog bolsjewieken heette…

Afgelopen week viel ik pardoes in een documentaire over de eerste zwarte vrouw die naar de universiteit van Alabama mocht. De verhalen kennen we allemaal wel globaal: protesterende boze witte mannen, politie erbij, nationale garde, beveiliging enzovoorts. Wat ik nog niet wist: waar waren die protesterende witte mannen nou precies boos over? Nou: discriminatie! Mevrouw mocht namelijk direct naar de studentenbalie, zonder in de rij te hoeven wachten! Ongehoord!

Herinnert u zich die oudere man die onlangs in Amsterdam flyerde voor de opgewonden kliek van ene Baudet en werd gemolesteerd door links ongeregeld (antifa’s of krakers of ander langharig werkschuw tuig, daar wil ik van af wezen)? Breed uitgemeten in de (juiste) media, compleet met interview van de plaatselijke lijsttrekster, u weet wel, die van de dobbernegers.

Of Pim? Op brute wijze vermoord door een jonge, witte, mannelijke Aspergerlijer met een overmaat aan dierenliefde, die dus ook maar van links kwam. De veertig jaar in de woestijn zijn nog niet helemaal voorbij, maar ik zit serieus te wachten op de eerste die beweert dat hij nog (of weer) onder ons is. Tot zijn Wederkomst wordt hij ieder jaar opnieuw herdacht met een prijs en regelmatige opwinding over strafzaak, hoger beroep, invrijheidstelling, reclassering en dreigende emigratie.

Wij tofelemonen hadden daar vroeger een spreekwoord voor: het bloed der martelaren is het zaad der kerk.

In het kader van de vakkundige toepassing van false balance heb ik even gedacht aan tegenoverliggende voorbeelden, maar ik kom er maar niet op. Niet dat er geen slachtoffers zijn, er gaat geen week voorbij of er wordt wel ergens – om maar eens een willekeurige zijstraat te noemen – een moslima gemolesteerd vanwege heur hoofddoek. En ja: die dobbernegers dus, maar op de één of andere manier wil de verontwaardiging daarover niet aanslaan in de media. Althans: niet bij die ik zie.
In de reacties hieronder graag suggesties!
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Politiek, Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Slachtoffers

  1. jan kroeze zegt:

    overmaat aan dierenliefde?
    ik zou willen dat mensen op een fatsoenlijke wijze met dieren omgaan.

  2. FrankB zegt:

    Horst Wessel.
    Oh nee, wacht, dat was ook een nazi.
    Bij links heeft heldenverering een ander karakter. Een paar citaten overgenomen uit het meer dan voortreffelijke

    https://www.deslegte.be/lexicon-van-hardnekkige-misverstanden-118531/

    “Toen Stalins hart ophield met klopen, voelden miljoenen mensen zich verweesd.”
    “Wij kunstproducenten van Duitsland beloven in ons werk de leer van Stalin te verwerkelijken en hem trouw te blijven, hij, het genie van de vrede.”
    “Rust in vrede, Josef Stalin.”
    “Stalin is de hoge middag – de rijpheid van de mensen en de volkeren.”
    Achtereenvolgens Anna Seghers, Bertold Brecht, Arnold Zweig en Pablo Neruda in 1953.
    Ook van daarna zijn er talrijke voorbeelden te vinden.

  3. Pingback: Slachtoffers (2) | Apoftegma

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.