Slachtoffers (2)

Ik heb te weinig tijd om te bloggen. Een tijdje terug plaatste ik een post over de noodzaak slachtoffers te creëren om medestanders te scoren bij het publiek. Dat was gepland als voorzet voor een beschouwing over de actie van Pegida om met de ramadan een varken te roosteren op de stoep van de moskee. De afloop van dat relletje had ik namelijk niet voorzien. Terwijl die eigenlijk zo voorspelbaar was, achteraf.

Ziet u: in Rotterdam werd het treiteren van medeburgers namelijk toegestaan door dhimmi (vond ik) Aboutaleb. Pegida kon zijn gang gaan op de stoep van de moskee. Er was zelfs beveiliging geregeld voor ze. Maar dat was de bedoeling niet. De barbecue moest verboden worden. De vrijheid van meningsuiting moest weet eens in het geding zijn. Het plan was de Calimero te spelen. Pegida wilde slachtoffer zijn.

Boy was I wrong: Aboutaleb was slimmer dan ik. Hij doorzag die truc wél. Maar wat Aboutaleb noch ik voorzagen, was de meesterzet van Pegida: ze gelastten ondanks toestemming en beveiliging de barbecue alsnog af met het argument ‘dat hun veiligheid niet kon worden gegarandeerd’. Alom grappen in het land over de slappe knieën van Pegida, maar wie denkt daar grappen over te kunnen maken snapt het niet: Pegida is er ondanks de briljante tegenzet van Rotterdams burgemeester toch in geslaagd zichzelf als slachtoffer neer te zetten.

Afijn. Ik was dus veel te laat met bloggen. Sorry, geen tijd, druk druk druk. …

Nu zien we in een paar dagen tijd precies dezelfde truc toegepast: een cartoonwedstrijd. Zó 2005, maar in al zijn gebrek aan originaliteit kennelijk nog steeds effectief. Een paar religieuze gekken hier een daar – je kunt er altijd op rekenen – en je gelast hem weer af. Alle journalisten stellen nu vragen in de trant van: maar buigen we nu niet wéér voor geweld?

Nee, we stinken er gewoon nog eens in: die cartoonwedstrijd is nooit bedoeld geweest om door te gaan. Het ging om de afgelasting: we zijn wéér slachtoffer. Het gaat er juist om dat journalisten die vraag gaan stellen. Bij ons thuis noemden we dat gewoon Münchhausen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Politiek, Samenleving en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Slachtoffers (2)

  1. Rob Alberts zegt:

    Je omschrijft het scherp.

    Instemmende groet,

  2. FrankB zegt:

    “Ik heb te weinig tijd om te bloggen.”
    Dit is bijzonder spijtig, want hierdoor is de kwaliteit van internet lager dan zou kunnen.

    “Terwijl die eigenlijk zo voorspelbaar was, achteraf.”
    Achteraf is alles voorspelbaar. De vooruitziende blik daarentegen is zeldzaam.

    Münchhausen is een sympathiek karakter, oa met dank aan Terry Gilliam. De pseudo organisator van die cartoon pseudowedstrijd daarentegen …..

  3. jan kroeze zegt:

    ik denk dat je gelijk hebt met je redenering!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.