Kinderen

Sinds ik een dochter heb, ben ik er achter gekomen dat het idee van een selfish gene onmogelijk kan kloppen. Mensen staan niet op voor een zwangere vrouw (doen ze dat wel, dan gaat het steevast om buitenlanders), maar je wilt niet weten waartoe ze – en dan bedoel ik ook echt iedereen – bereid zijn om een kind te helpen. Alles doen ze om een kleintje uit de brand te helpen en uit de brand te houden. En ook onmiddellijk en zonder enige aarzeling. Opvallend is daarbij de emotionele betrokkenheid: ik heb regelmatig omstanders harder zien schrikken dan ikzelf op momenten dat mijn dochter in gevaar dreigde te geraken.

Dat gierende gebrek aan eigenbelang is denk ik de verklaring voor de kop waarmee hedenochtend de Telegraaf – de krant van wakker Nederland – het nieuws van vandaag (Lili en Howick mogen uiteindelijk toch blijven) brengt: “Harbers dook onder”.

De staatssecretaris schijnt te zijn bedreigd inzake de kwestie van de twee tieners. Dat mag niet, dat kan niet, dat moeten we niet willen en zo gaan we niet met elkaar om, maar toch klopt het als een zwerende vinger: mensen hebben nu eenmaal de niet te onderdrukken neiging kinderen te zien alsof ze hun eigen vlees en bloed zijn. Kom je aan kinderen dan kom je aan hen.

Ik vind het veelzeggend dat de staatssecretaris dat niet heeft voorzien. Hij moet toch geweten hebben wat hij deed: er zijn schijnexecuties met minder finesse uitgevoerd.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Kinderen

  1. Rob Alberts zegt:

    Ik schaar dit meer onder het rijtje dat tegenwoordig iedereen voor van alles bedreigd wordt.

    Dat wijs ik af en vind ik een verwerpelijke ontwikkeling.

    Bezorgde groet,

  2. ras400517317 zegt:

    Willem Doorenbos promoveerde in 1860 of daaromtrent op een proefschrift waarin hij de karakters van Creon en Antigone in het drama van Sophokles (5e eeuw voor Chr.) analyseerde. Antigone begroef haar in de strijd omgekomen broer, hoewel de wetten van Creon dat op straffe van de dood verboden. Creon is tegenwoordig staatssecretaris geworden. Het humane volk vertolkt de stem van Antigone.

  3. jan kroeze zegt:

    Mensen vinden kinderen schattig, leuk en aardig en nog zowat. Vooral als jezelf ouder en ouder wordt. Maar ik zie het verband niet met de selfish gene, die staat hier apart van denk ik. En of die gene ook daadwerkelijk bestaat is weer een ander verhaal.

  4. FrankB zegt:

    Geen enkele van je voorbeelden weerlegt Dawkins’ metafoor van selfish gene. Integendeel, je maakt dezelfde denkfout als Mary Midgley, die al eind jaren 1970 met flauwekul als de jouwe op de proppen kwam. Van de Engelse Wikipedia:

    “In describing genes as being “selfish”, Dawkins states unequivocally that he does not intend to imply that they are driven by any motives or will, but merely that their effects can be metaphorically and pedagogically described as if they were. His contention is that the genes that are passed on are the ones whose evolutionary consequences serve their own implicit interest (to continue the anthropomorphism) in being replicated, not necessarily those of the organism.”

    Wat er met een gen gebeurt mbt voortplanting heeft maar heel weinig te maken met het gedrag van mensen in de dagelijkse realiteit.

    “Dat gierende gebrek aan eigenbelang”
    Ook dit klopt niet vanuit biologisch perspectief. Het gaat terug op de beperkte interpretatie die Herbert Spencer (sociaal-darwinisme) op de sociologie toepast. Deze interpretatie is al een kleine honderdvijftig jaar geleden weerlegd door Pjotr Kropotkin.

    http://www.moyak.com/papers/peter-kropotkin.html
    http://www.slate.com/articles/health_and_science/human_evolution/2012/10/evolution_of_cooperation_russian_anarchist_prince_peter_kropotkin_and_the.html?via=gdpr-consent

    Beschermend optreden tegenover kinderen is juist een treffend voorbeeld van eigenbelang. Dergelijke “wederzijdse hulp” vergroot de overlevingskansen van alle individuen, inclusief het eigen nageslacht. Soms wordt dit wel verlicht eigenbelang genoemd – maar eigenbelang blijft het. Vanuit evolutionair oogpunt is nou net dit evenwicht tussen individualisme en samenwerking in belangrijke mate verantwoordelijk voor het succes van Homo Sapiens.
    Het komt niet vaak voor dat je stukjes van zoveel onwetendheid getuigen. Je bent verontschuldigd omdat je geen bioloog bent, maar het was wel verstandig geweest als je eerst een paar eenvoudig beschikbare bronnen had geraadpleegd.

    • Kom nou zeg, daar heb ik toch helemaal geen tijd voor 🙂 (en aan Kropotkin zou ik echt nooit gedacht hebben, die ken ik alleen als anarchist).

      Volgens mij mis je de (demi-)pointe: het gaat me niet om het exacte mechanisme van dat selfish gene (inderdaad een behoorlijk rottige metafoor), maar om het evidente verschil tussen gedrag tussen volwassenen onderling (waar de wet van Stef Blok duidelijk observeerbaar is) en het gedrag van volwassenen richting kinderen (waar elke denkbare en ondenkbare vorm van groepsdenken lijkt te zijn uitgeschakeld). Dat klopt onderling niet met elkaar. Hoe je het ook interpreteert: in één van die twee gevallen moet dat wat ik dan maar gemakshalve selfish gene noem, uitgeschakeld zijn of overruled door wat anders.

      De echte pointe is natuurlijk die over de staatssecretaris…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.