Paasgedicht

Dit keer geen orgelgedonder maar Introitus op Pasen van de nogal onbekende Nederlandse dichter Mattheus Verdaasdonk (1918-1966).

Ik ben verrezen en Ik blijf u bij.
Minnaars vergaan en vrouwen die beminnen,
en van de bronzen luiten van de zinnen
springen de snaren. Alles gaat voorbij.

Maar waar gij gaat, daar ga Ik aan uw zij,
Ik dring door deur en venster bij u binnen,
Ik ben verrezen en Ik blijf u bij.

Steden in puin met torens en met tinnen,
tempels van Zeus, van Boeddha
en van Mij,
het rijk van Keizers en van Keizerinnen
en ’t liefste lichaam wikkelt men in linnen.
Ik ben het leven en het panta rhei.
Ik ben verrezen en Ik blijf u bij.

Mijn vader liet dit gedicht lezen op zijn begrafenis, een gedicht dat hij ooit onherstelbaar verbeterde door er de cursivering aan toe te voegen.

Ik heb het altijd apart gevonden dat mijn vader, die behoorde tot wat doorgaans enigszins betekenisloos wordt aangeduid met de term ‘midden-orthodoxie’, de merites van een gedicht herkende dat de hele vraag naar de historiciteit van de verrijzenis overbodig maakt, het niet reduceert tot, maar verandert in een idee in plaats van een gebeurtenis waar je je van kunt afvragen of die nou wel of niet heeft plaatsgevonden. Daar gáát het uiteindelijk niet om. En dat allemaal door die briljante omkering van ‘u’ en ‘bij’, iets wat alleen in het Nederlands werkt.

Het gedicht is ook een goede illustratie van wat een targum is: een vertaalgenre waarin een heleboel extern materiaal (Zeus, Boeddha, panta rhei) wordt verwerkt in vergelijking met de oorspronkelijke tekst. Verdaasdonks gedicht is een vertaling cum uitwerking van slechts één zinnetje in het Latijn: resurrexi et adhuc tecum sum, de beginwoorden van de introitus (de intredezang) van Pasen: ‘Ik ben verrezen en ik ben bij u’.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Erfgoed, Religie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Paasgedicht

  1. FrankB zegt:

    “Daar gáát het uiteindelijk niet om.”
    Dit is het type geloof waar ik als ongelovige uitstekend mee kan leven.

  2. Multerland zegt:

    Wat een bijzondere vader. Ik hoorde net Widor, en nu is er dit gedicht. Mooi om hem een plek te geven, hier, en zijn geestelijke rijkdom uit te strooien als sterren aan de hemel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.