Oningezonden ingezonden

Als gevolg van allerlei ontwikkelingen in mijn leven, lees ik tegenwoordig weer zo heel af en toe een krant, ondanks mijn levensmotto dat niets zo oud is als de krant van vandaag. Soms leidt dat tot ideeën voor ingezonden brieven, die dan natuurlijk niet geplaatst worden. Dus sloeg ik de afgelopen tijd maar eens aan het verzamelen.

Menselijke waarden

Bettie Zaal uit Oosthuizen breekt in haar ingezonden brief op de opiniepagina van de Volkskrant van woensdag 17 juli een lans voor het gebruik van de uitdrukking ‘menselijke waarden’ in plaats van ‘christelijke waarden’ zoals barmhartigheid en gastvrijheid. Zij herkent die waarden als de hare, terwijl zij atheist is en humanist.

Een sympathieke suggestie, maar het verhult wel een essentieel verschil waar het die barmhartigheid betreft. De menselijke waarde barmhartigheid is precies dat: menselijke barmhartigheid waar niemand zich een buil aan kan vallen en waar iedereen beter van wordt. Christelijke barmhartigheid is echter een vlijmscherpe bitch waar de meeste mensen liever hun vingers niet aan snijden.

Artikel 23

In één ingezonden brief in nrc.next van 24 juli 2019 pleit historicus Henk Slechte voor de afschaffing van het bijzonder onderwijs op religieuze grondslag én de directe herinvoering ervan. Ik zou niet weten hoe “de gezamenlijke en identieke vorming in de basiswaarden van de democratische samenleving. Onderwijs in burgerschap dus” iets anders zou kunnen zijn dan religieus onderwijs.

Wellicht is het de heer Slechte nog niet opgevallen, maar je kunt tegenwoordig in een democratische samenleving met basiswaarden enzo worden opgepakt voor mensensmokkel als je drenkelingen het leven redt.

De-gendered taalgebruik

Met een licht stijgend gevoel van meewarigheid las ik het artikel in Trouw van 16 augustus 2019 van Anne Grietje Franssen uit Gotenburg over de Zweedse trend om een genderneutraal persoonlijk voornaamwoord in te voeren: iets dat naast ‘hij’ of ‘zij’ functioneert als aanduiding van de derde persoon. Eén en ander zou een positief effect hebben op emancipatie van vrouwen en mensen die zich niet thuisvoelen in de indeling man versus vrouw.

Een dergelijk experiment is al enkele eeuwen aan de gang in de gebieden waar het Perzisch gesproken wordt. Die taal kent voor de derde persoon slechts één voornaamwoord: oe, dat zowel ‘hij’ als ‘zij’ aanduidt.

Over de situatie in Afghanistan en Tadjikistan ben ik minder goed geinformeerd, maar in de Islamitische Republiek Iran – waar ik nog wel eens kom – maakt men zich na al die eeuwen nog steeds geen zorgen om genderneutraliteit.

Macht, gehoorzaamheid en rijkdom

O wat kan ik mij soms boos maken over mensen die weer eens geen onderscheid kunnen maken tussen waar religie over gaat en waar religie zoal voor wordt gebruikt. Zo Edward Apcar in een ingezonden brief op woensdag 21 augustus (NRC.next). Religie zou volgens hem gaan over macht, gehoorzaamheid en rijkdom: macht en geld voor de elite, gehoorzaamheid en later de hemel als troostprijs voor de aldus manipuleerbare massa.

Macht? Zou de antimonarchistische tirade in 1Samuel 8 wellicht iets zijn voor de heer Apcar? Gehoorzaamheid? Abraham in Genesis 18, Mozes in Exodus 32 en daartegenover David in 2Samuel 24? En rijkdom? Of misschien meent de heer Apcar dat een dromedaris wel door het oog van een naald past? (Mattheus 19:24)

Is er misschien ook een moslim in de zaal? Dan kan die nog even de koran doen.

Waarom is religiekritiek racisme gaan heten?

Theodor Holman kraait in zijn column in deze krant van 12 september jl. (‘Waarom is religiekritiek racisme gaan heten?’) iets te vroeg victorie.

NRC en Nieuwsuur hebben op journalistieke wijze aangetoond dat in de salafistische hoek van de islamitische gemeenschap godsdienstige doe-het-zelvers de islam zodanig hebben uitgehold en platgeslagen dat er nog slechts een angstcomplex van is overgebleven. En dat blijkt nu zonder enig ingrijpen van de onderwijsinspectie (die overigens niet over ‘zondagsschooltjes’ gaat) te kunnen worden doorgegeven aan kinderen.

Als Holman en zijn kompanen – die dit al vijftien jaar wisten – die ‘religiekritiek’ naar voren brachten, werden ze slechts onthaald op hoon. Waarom – zo vraagt Holman zich verontwaardigd af – werd hun ‘religiekritiek’, nu blijkt dat ze al die tijd gelijk hadden, ‘racisme’ genoemd?

Omdat een journalistiek onderzoek naar de salafistische invloed op salafistische en reguliere islamitische schooltjes en scholen op basis van echt lesmateriaal en echte interviews iets heel anders is dan de tsunami van ‘religiekritiek’ waar Nederland nu al veel meer dan vijftien jaar onder gebukt gaat.

De zegeningen van de ‘religiekritiek’ die wij ‘racisme’ noemen, hebben inmiddels geleid tot een samenleving waar al van een aanslag gesproken wordt als er een Marokkaan flauwvalt, waar een autochtoon met een strafblad een betere kans heeft op het vinden van een baan dan iemand met een naam die voorouders doet vermoeden in het Midden Oosten of de zuidkust van de Middellandse Zee, waar een debatcentrum ongestoord de discussie kan aangaan over de vraag hoeveel moslims wij uit het land zouden kunnen verwijderen en waar slechts één derde van de moskeeën nooit met agressie te maken heeft gehad.

Dát, mijnheer Holman, noemen wij ‘racisme’, bij gebrek aan een beter woord.

Dit bericht werd geplaatst in Mijzelf, Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Oningezonden ingezonden

  1. FrankB zegt:

    “Christelijke barmhartigheid is echter een vlijmscherpe bitch waar de meeste mensen liever hun vingers niet aan snijden.”
    Dit riekt naar “self-refuting” (ik kan niet op een goede Nldse vertaling komen). Als ook de meeste christenen er liever hun vingers niet aan snijden is bedoelde barmhartigheid al met al niet echt christelijk meer.

    “Ik zou niet weten hoe “de gezamenlijke en identieke vorming in de basiswaarden van de democratische samenleving. Onderwijs in burgerschap dus” iets anders zou kunnen zijn dan religieus onderwijs.”
    En ik zou niet weten waarom die basiswaarden per definitie typisch religieus zouden moeten zijn.

    “Wellicht is het de heer Slechte nog niet opgevallen, maar je kunt tegenwoordig in een democratische samenleving met basiswaarden enzo worden opgepakt voor mensensmokkel als je drenkelingen het leven redt.”
    En dit riekt naar de “niet echt christelijke basiswaarden” drogreden. Want ik ga er toch van uit dat het jou is opgevallen dat dat oppakken mogelijk is gemaakt door nogal wat christenen.
    Afijn – ik heb voor vandaag wel weer genoeg van dit soort geborneerdheid. Uiteindelijk komt het er op neer dat waarden die jij goedkeurt van jou het stempel christelijk krijgen, ongeacht wie die waarden praktizeren.
    Dat is dom.
    Vooral voor een intelligent iemand als jij.

    Raadpleeg eens een psycholoog (nee, niet een psychiater). Die zal je kunnen vertellen dat (a)-religiositeit een mens niet beter of slechter maakt. En daarmee is elke grond onder je brieven weggeslagen.

    • De enige vertaling voor ‘self-refuting’ die ik ken is ‘schiet zichzelf in de voet’, dus nee, daar heb ik ook niet zo snel een goed alternatief voor.

      Ik hanteer hierboven een andere (durf ik het te zeggen: meer essentialistische?) definitie van ‘christelijk’ dan het idee dat ‘christelijk’ is wat ‘christenen’ doen. Hoe nuttig ook, als dat de enige werkbare definitie was van wat ‘christelijk’ is, zou jij hierboven je kritiek op christenen ook niet hebben kunnen formuleren.

      Basiswaarden zijn per definitie religieus omdat basiswaarden precies dat zijn: basiswaarden.
      (hm, typende dat, zou dat een verbijzondering zijn van de meer algemene observatie dat systemen per definitie feilbaar zijn omdat het precies dat zijn: systemen?)

    • Gedachte nummer twee: ik moet nou toch eens werk gaan maken van mijn cursus Goddeloosheid voor Atheïsten, daar ik blijkbaar toch behoefte aan.

  2. Emigrant zegt:

    Racisme was na de Tweede Wereldoorlog nogal besmet: Auschwitz enzo, u weet wel. Daarom namen racisten vaak de omweg via religiekritiek. Bij de opperracist Wilders kwam daar nog bij dat hij zelf niet erg raszuiver is. Maar nu racisme weer in alle openlijkheid is toegestaan kan men zich de moeite van religiekritiek besparen. Vrijwel geen racist interesseert zich toch echt voor religie, of wel?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.