Kairos

Zo hé, struikel ik daar toevallig een column in van ene Jan Kuitenbrouwer  die ik zelf wel geschreven zou willen hebben….

Nooit geweten dat Aristoteles trits logos, ethos, pathos nog een vierde broertje had: kairos.

Mijn favoriete citaat:

Of neem de taalknedende kracht van het neoliberalisme. Toen had je ‘het bedrijfsleven’, nu ‘de ondernemers’. Toen zeiden we ‘laissez faire’, nu ‘zelfregulering’. ‘Commercialisering’ werd ‘marktwerking’, ‘publiek’ werd ‘inefficiënt’, ‘bezuiniging’ werd ‘efficiencyslag’. ‘Arbeid’ werd ‘werk’, ‘onzeker werk’ werd ‘flex’, ‘dagloner’ werd ‘zzp-er’, ‘werkloos’ werd ‘inactief’, enzovoorts. Vergelijk de betekenis van het woord ‘elite’ vandaag met die van dertig jaar geleden. Toen rechts, nu links. Toen economisch machtig, nu cultureel invloedrijk. Toen Wassenaar, nu grachtengordel. Toen Mercedes met chauffeur, nu bakfiets met kind.

Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Kairos

  1. Hm… Ik wist niet eens dat Kuitenbrouwer nog leefde, of nog schreef, of nog relevant was. Het laatste wat ik van hem las was “Mijn PC en Ik” uit 1988. Maar dit was de moeite waard.

  2. FrankB zegt:

    Er is iets dat nog krachtiger is dan kairos: kairos met inhoud. We kunnen alweer naar de VSA kijken voor voorbeelden: Bernie Sanders en AOC. Bij de laatste presidentsverkiezingen had volgens allerlei opinie onderzoekers de eerste een betere kans om te winnen dan mevr. Clinton.

Reacties zijn gesloten.