Memento mori

In het verleden heb ik wel eens geblogd over Pim, de leider van onze cursus communicatie die uiteindelijk een verkooptraining bleek te zijn. Een zeer leerzame ervaring, maar dat leest u wel in de betreffende blogpost.

Op enig moment in die cursus werden ‘bezwaartechnieken’ behandeld: hoe ging je als verkoper om met bezwaren van de klant? Ik ga die technieken hier niet uitgebreid behandelen, maar volsta met de mededeling dat ze behoorlijk ver gingen. Zo ver dat enkele van mijn collega’s er – jawel – bezwaren tegen gingen uiten.

De cursusleider probeerde heel even diezelfde bezwaartechnieken op ons los te laten, maar moest dat al snel opgeven, omdat onze bezwaren van een geheel andere orde waren dan die je doorgaans van klanten hoort. Het woord zelf viel niet, maar het kwam erop neer dat we de morele toelaatbaarheid van enkele technieken ter discussie stelden.

Hij moest zijn toevlucht zoeken tot een dijk van een drogreden: ‘Wie betaalt jouw salaris?’ vroeg hij op stenge toon aan de belangrijkste vragenstelster. Met andere woorden: Erst kommt das Fressen und dann kommt die Moral. Een fraaier bewijs van ons gelijk had hij niet kunnen geven.

Vanaf dat moment heb ik niet meer heel goed opgelet in de cursus. Jammer, want ook van mensen die in aperte onzin geloven kun je heel wat opsteken, meer vaak dan van mensen die ze allemaal keurig op een rijtje hebben. Maar ik werd tezeer in beslag genomen door mijn eigen opwellende gedachten over dit soort mensen.

Waar zouden die daadwerkelijk trots op zijn? Wanneer beschouwde Pim zijn leven als een succes? Het was wel duidelijk dat deze man de waarden die ik hoog houd in het leven – of daartoe althans een poging doe – bepaald niet deelde. De eerste gedachte die mij bij mijn afhaken in deze cursus te binnen schoot: als ik straks op mijn doodsbed lig te rochelen, is het láátste waar ik me zorgen over maak, wel de vraag of ik mijn klanten succesvol geholpen heb.

Dat was de aanleiding voor een gedachtenexperiment: wat zou ik als de achievements in mijn leven op mijn grafsteen willen laten zetten? Nou, niets over klanten dus. En toen ik mijn gedachtenexperiment had voltooid, bleek er zelfs niets werkgerelateerds bij te staan. Een sloot bloed gedoneerd, dat wel ja, mijn VWO-wiskunde ingehaald met niks dan cijfers boven de 9, in totaal 12 talen achter de kiezen gehad, zulk soort dingen, een dakloze aan een slaapplaats geholpen. Eén zin geschreven die de lezer iets doet denken dat er niet staat, triomf!

En toen schoot me de laatste gedachte van dit experiment te binnen: die middeleeuwers waren helemaal zo gek nog niet met hun gedachte memento mori.

Dit bericht werd geplaatst in Mijzelf, Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op Memento mori

  1. FrankB zegt:

    Er is niets mis met het helpen van klanten, als daardoor de kwaliteit van hun leven verbetert; uiteraard volgens hun eigen beleving.
    Het Middeleeuwse Memento Mori verwijst naar een hiernamaals waar ik niet in geloof en waar ik op geen enkele wijze zin in heb. Daarom heb ik een geseculariseerde versie uitgevonden. Als ik oud ben en (vermoedelijk denkbeeldige) kleinkinderen mij vragen wat ik gepresteerd heb en of dat de moeite waard is geweest dan wil ik trots en tevreden terug kunnen kijken. Tot mijn genoegen kan ik dat al een paar jaar. En het heeft alles te maken met mijn werk.

  2. jan kroeze zegt:

    Trots en tevreden terugkijken? Waarom wil je dat? Ik hoor het wel vaker, maar wat is de zin ervan? Ik denk dat het leven op zich al zinloos genoeg is. Wat wil een ,mens dan nog meer?

  3. Drabkikker zegt:

    De moraal terzijde zou ik ergens best graag wat van die Pim zijn trucjes willen leren. Al was het alleen maar om ze beter te leren herkennen in anderen.

  4. jan kroeze zegt:

    Die cursus van ene Pim, door welk bedrijf werd die gegeven? Weet je dat nog?/

    • Ja dat weet ik nog ja. De cursusmap staat op mijn werk zelfs nog op mijn bureau. Maar het lijkt me niet kies om zoiets naar de persoon herleidbaar op het internet te publiceren…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.