Vaderschap (5)

Ook het afgelopen jaar heb ik weer bijgehouden wat me zoal aan het vaderschap opviel en waar ik nooit op eigen kracht op gekomen zou zijn als het me niet was overkomen.

  • Binnen twee maanden nadat je dochter is begonnen op school, blijkt ze de halve buurt te kennen. Zet een stap buiten de deur en je bent ineens volstrekte vreemden aan het begroeten die collega-papa of -mama blijken te zijn of het klasgenootje zelf.
  • Piemel! Aha, zitten we in die fase…
  • Over fases gesproken: die taalfase waarin ze alle werkwoorden correct vervoegen, incluis de sterke, die duurt nog best wel lang!
  • En zou er een tussenfase kunnen bestaan, eentje waarbij ze wel de sterke verleden tijd gebruikt, maar met een zwakke regelmatige uitgang? Ik heb hem tot nu toe alleen maar waargenomen bij schrikken: ‘ik schrokte’ (i.p.v. ‘ik schrikte’ die op zijn beurt weer i.p.v. ‘ik schrok’ komt)
  • ‘Als ik groot ben, dan ben jij dood. Dan mag ik jouw kleren aan.’
  • Dat je dochter ineens bereid is de afwas voor je te doen. En dat ze dan met een verkwistend in Dreft gemarineerd sponsje je bierglazen ter hand neemt. En dat je dan niet eens in paniek raakt.
  • Kijk papa, dit is de Tirecatopserex!
  • ‘Papa, niemand is de baas over mij, ik ben de baas over mijzelf!’ Tsja, ik snap wel waarom ze dat op school leren, maar het blijft toch lastig als het half acht ochtends is en je om kwart voor op school moet zijn, je tanden nog moet poetsen en je kleren nog moet aantrekken…
  • Dat je met je schoolgaande kind dan toch maar Brinta mee gaat eten bij het ontbijt (met banaan eigenlijk best mangable).
  • Die trots als ze in badje 1 aan hun eerste zwemles begonnen zijn…
  • Natuurlijk kan ze vertellen hoe ze heet, ‘Tara’, maar het maakt uit in welke taal je de vraag stelt: in het Nederlands antwoordt ze ‘Tara’ /taʀa/, in het Engels antwoordt ze ‘Tara’ /tɐɹɐ/ en in het Perzisch antwoordt ze ‘Tara’ /tɑɾɑ/
  • En dan van de Beekse Bergen terug naar huis over de snelweg, kinderen in hun kinderzitjes achterin, op de fijnstofveilige snelheid van max. 100 km/u, en ‘Toemba Toemba’ op de pijngrens uit de luidsprekers… Het heeft wat.

Dit bericht werd geplaatst in Mijzelf en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Vaderschap (5)

  1. Frank Bikker zegt:

    Dat vervoegen van sterke werkwoorden als zwakke werkwoorden gaat soms tot groep 4 . Is eigenlijk vrij normaal. Ook buitenlanders die onze taal trachten te leren doen dat vaak.

Reacties zijn gesloten.