Vaderschap (3.2)

Ook het afgelopen jaar heb ik weer het jaar van ‘ik ben twee, dus ik zeg nee’ een beetje bijgehouden. Ik begrijp dat drie daar geen verandering in brengt. Het meervoud in the terrible two’s schijnt gebaseerd te zijn op het feit dat het met twee begint en twee jaar duurt…

  • Waar heeft dat joch in vredesnaam geleerd zo goed ‘alsjeblieft’ en ‘dank je wel’ te zeggen? Het is zo’n beetje het láátste waar we ons best voor gedaan hebben…
  • Kent u Bam Bam nog? Van de Flintstones? Die woont nu bij ons.
  • Jongetjes, ze zijn echt anders: hij pikt zelf het speeltje eruit waar zijn grote zus nooit mee heeft willen spelen.
  • Speelgoed: als er maar mee geracet, gebouwd of gesmeten kan worden.
  • ‘Papa! Die kapot!’ roept hij als hij die kant op wil, maar grappig genoeg is het ‘pakot’ als iets kapot is.
  • ‘Buik’ – lichaamsdeel dat zich ontbloot door een gat of spleet in de kleding, zoals daar zijn: knieën door een gat in je broek.
  • Heeft het manen dan is het een leeuw, al het andere zijn tijgers.
  • ‘Papa kijk: ekster! Papa kijk: een koet! Nog een koet! Papa kijk: een roek! Papa kijk eendje! Papa kijk, nog een eendje! Papa kijk duif!’ wij komen de rit naar de kinderopvang wel door met ornithologische observaties…
  • Alleen die koe die hij onderweg steeds zag, was even zoeken: een windvaan bovenop de schoorsteen van een huis….
  • Mag ik van u uit de serie ‘nuttige contracties’ de Groze Wolf?
  • Drie dagen Duitsland en ja hoor: ‘Danke schön!’
  • En dan is daar ineens uit het niets de dubbele ontkenning: ‘Ik wil niet slapen niet!’, ‘Nee, niet naar buiten niet!’
  • Het consultatiebureau constateerde dat hij zichzelf nog niet aan kon kleden. Nogal wiedes: hij is twee en zegt dus ‘nee’ op alles wat ook maar de intonatie van een vraag lijkt te hebben, en niet alleen dat, hij voegt elke keer consequent de verzetsdaad bij het woord, zodat wij hem steeds in een verwoede Bodennahkampf aankleden. Zijn grofmotorische ontwikkeling bevindt zich momenteel gewoon ergens anders…
  • Uit de zegeningen van het vaderschap: het opruimen van de nachtelijke kinderkots (met echte stukjes pasta!) en dan zelf drie dagen later ook buikgriep…
  • ‘Papa, het is weer ochtend. Niet meer slapen!’
  • ‘Papa, beiaard!’ Ja hoor, leer hem een woord en elke klok en klepel wordt feilloos gelokaliseerd. Dat krijg je als je uit een muzikale familie komt…
Dit bericht werd geplaatst in Mijzelf. Bookmark de permalink .

Een reactie op Vaderschap (3.2)

  1. Irina zegt:

    Bij ons waren alle katten groter dan een poes leeuwen (of volgens de oudste, toen twee, “reeuwen”, ze kon de l niet zeggen). Ook de tijgersloffen van onze hulp.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.