Nogmaals een tapijtje

tapijt01Regelmatige lezers van mijn blog weten nu, vooropgesteld dat ze ook naar Nieuwsuur kijken, dat ik bij de Rabobank zit. In mijn vorige blogpost – over mijn bank en de regels die gelden voor landen waartegen sancties van kracht zijn – had ik die naam zorgvuldig weggelaten. Het ging er mij niet om een bedrijf te kruisigen.

De Rabobank is inzake de sancties tegen Iran namelijk wel de dapperste aller banken. En bovendien: de medewerker die ik aan de lijn had, was daadwerkelijk zeer vriendelijk, beleefd en meelevend. Hij begreep heel goed dat zijn vragen impertinent – en ook een beetje overbodig – waren. Zoiets maakt veel goed, vind ik tenminste. Sommige mensen denken daar echter genuanceerder over, de wat meer assertieven onder ons zal ik maar zeggen. So now the secret’s out

Maar ondertussen wil ik nog steeds de vraag beantwoord hebben of ik de aankoop van een écht Perzisch tapijtje bij IKEA nu twee weken tevoren moet melden bij mijn bank of niet, of we – zonder dat tevoren bij de bank te melden – ons ticket naar Teheran bij Turkish Airlines mogen aanschaffen, of ik me mag laten betalen in echte rials voor de Engelse lessen – die ik daar wel eens op een taleninstituut geef aan de leergierige jeugd – en of we ons voornemen naar Iran te vertrekken ook twee weken van te voren bij de bank moeten aangeven wanneer zich een noodgeval in de familie voordoet en onze aanwezigheid daar nú, maintenant, tout de suite vereist is.

Nu kan ik gaan klagen, maar dat heb ik twee jaar geleden al gedaan. Daar heb ik een heel beleefde reactie op gekregen. Ik kan naar de pers stappen – en dat hebben sommigen dus ook gedaan – en dan volgen er welgemeende excuses en uitleg dat de bank zich wel aan de regels moet houden. Ik kan naar een jurist stappen, maar wat wil ik dan? A damn good thrashing? Een dwangsom? Nog eens welgemeende excuses?

Dus ik heb het nu maar over een andere boeg gegooid: ik heb gesolliciteerd naar de functie van intern adviseur klantrelaties sanctielanden. Als ik het dan zoveel beter denk te weten, dan moest ik het ook maar zelf doen.

Ik hou u op de hoogte…

Geplaatst in Mijzelf, Samenleving | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Journalisten

ns-ov-chipkaart-slechtBen ik nou zo’n nerd, of doen journalisten hun werk niet?

Volgens dit bericht in het AD heeft Translink, het bedrijf dat onze OV-chipkaarten maakt, de afgelopen 5 jaar circa € 55.000.000,- winst gemaakt op de verkoop van (ruim) 3.000.000 OV-chipkaarten per jaar die € 0,88 kosten om te maken, maar waarvoor de consument € 7,50 in rekening wordt gebracht.

Ik zou dan – als ik journalist was – denken: Ha! Precies voldoende informatie! Daar ga ik eens mee rekenen, al is het maar om te kijken of het klopt:

  • € 55.000.000,- winst in 5 jaar is pakweg € 11.000.000,- winst per jaar
  • € 7,50 – € 0,88 = € 6.62 winst per OV-chipkaart
  • € 11.000.000,- /€ 6.62 = 1.661.631,4 OV-chipkaarten
  • Dat zijn er géén 3.000.000!

De volgende conclusies zijn dan mogelijk:

  • Het werkelijke aantal OV-chipkaarten bedraagt zo ongeveer 1.661.631,4 per jaar
  • De werkelijke winst bedraagt € 11.000.000,- /3.000.000 = € 3,67 per OV-chipkaart
  • De werkelijke productiekosten bedragen dan € 7,50 – € 3.67 = € 3.83 per kaart

Nog steeds een grof schandaal natuurlijk, maar toch: als ik zo’n krantenbericht lees, schiet mij bovenstaande redenering direct door het hoofd. Al heb ik voor de details wel een rekenmachine nodig, want ik ben nooit goed geweest in hoofdrekenen.

Maar kennelijk wordt die gedachte niet vaardig over de journalist van dienst. Ben ik nou zo’n nerd?

Geplaatst in Mijzelf, Samenleving | Tags: , , , | 1 reactie

Geachte heer Ephimenco,

mosque-pigs-head-quebecIn dagblad Trouw van 7 februari 2017 betoogt u in uw column dat wie de situatie van moslims in het Europa van nu vergelijkt met die van de joden in het Duitsland van de jaren dertig, geschiedvervalsing pleegt, joods leed bagatelliseert en onbedoeld ook haat zaait. Ik geloof dat ik me dat mag aantrekken. Op mijn blog trek ook ik die vergelijking met toenemende regelmaat.

U geeft in uw stuk drie verschillen aan tussen wat er destijds gebeurde en wat er nu gebeurt: de boycot van joodse bedrijven in 1933, de rassenwetten uit 1935 en de Kristallnacht eind 1938. Vervolgens stelt u dat er op dit moment geen sprake is van structureel geweld, vervolging en discriminatie van overheidswege jegens moslims. Daar heeft u volkomen gelijk in: dat zijn forse verschillen in de gebeurtenissen.

Vergunt u mij toch eens enkele frappante overeenkomsten – die ik de afgelopen jaren ben tegengekomen – te benoemen. Geen gebeurtenissen zoals die waar u over spreekt, maar een aantal zaken die illustreren hoe het ideologische klimaat in Nederland aan het veranderen is. Niet over wat we doen, maar over hoe we denken.

Zo ontdekte ik bij het uit pure nieuwsgierigheid bekijken van de film Der Ewige Jude dat het argument ‘het is geen religie maar een ideologie’ in ieder geval al in 1939 door de Nazi’s werd gebruikt jegens het joodse geloof. We horen het nu met enige regelmaat over de islam. Onlangs wees iemand erop dat men zich al lang voorafgaand aan de jaren dertig zorgen maakte over de Verjudung van de maatschappij. Het lijkt me niet héél fantasievol om daar een zekere gelijkenis te herkennen met het begrip ‘islamisering’.

Joden bidden éénmaal per jaar het Kol Nidré, waarin ze zichzelf ontslaan van alle beloftes en eden die ze het afgelopen jaar hebben gedaan én het komende jaar zullen doen. Als u de moeite neemt om op dat gebed te googelen, treft u in de donkere krochten van het internet nog steeds het antisemitische verhaal aan dat dit aantoont dat joden onbetrouwbaar zijn: ze mogen liegen en bedriegen zolang dat hun zaak maar ten goede komt. Eenzelfde verhaal kunt u tegenwoordig in duizendvoud op het web vinden, alleen heet het dan taqiyya en gaat het over moslims.

Al ruim voor de jaren dertig bestond er in het publieke debat een joods probleem dat moest worden opgelost. Ons wordt met de regelmaat van de klok verteld dat we een Marokkanenprobleem hebben en zelfs een islamprobleem. Joden werden voorafgaand aan de jaren dertig door velen gezien als vertegenwoordigers van een cultuur die wezensvreemd en onverenigbaar was met de Europese cultuur. Publiceren daarover was de normaalste zaak van de wereld.

G.K. Chesterton – één van de eerste Britse intellectuelen die de rassenleer van de Nazi’s openlijk veroordeelde – zag er geen probleem in om in 1920 te beweren dat joden in wezen niet thuis hoorden in Europa, ze mochten daar best wonen, zelfs premier worden, mits ze een tulband droegen. Tegenwoordig horen we hetzelfde – over die culturele onverenigbaarheid, niet over die tulband – over de islam.

We lezen in de krant over Eurabië maar zien geen verband met de Protocollen van de Wijzen van Zion. We horen over het verraad van de linkse culturele elite en denken daarbij niet aan de Dolchstoβlegende of het internationale Finanzjudentum waar we allemaal op school over hebben geleerd. Bijna dagelijks wordt ons voorgehouden dat we moeten luisteren naar de boze witte man (in het algemeen of die éne) en hem serieus moeten nemen, zonder dat we ons de gok van Von Papen, waar we óók op school over hebben geleerd, voor de geest halen.

En om de haverklap steekt dat verhaal weer de kop op over de Groot Moefti van Jeruzalem – Hajji Mohammed Amin al-Husseini – die Hitler op het idee van de Endlösung gebracht zou hebben. Alsof we de gespreksverslagen tussen die twee niet meer hebben. Alsof dat door ‘islamcritici’ verzonnen verhaal niet al meermaals is ontkracht. Alsof we nooit eerder hebben geleerd revisionistische propaganda te herkennen. U vermeldt de man ook in uw column, al herhaalt u de volledige complottheorie niet.

Ik geloof niet dat ik in de negen overeenkomsten in de laatste vier alinea’s geschiedvervalsing heb gepleegd of het leed van wie dan ook heb gebagateliseerd. Ik leg steeds twee fenomenen naast elkaar, wijs op een overeenkomst en suggereer daarmee dat er tussen die negen punten een lijn zou kunnen zitten en dat je een lijn – uit de aard der zaak – zou kunnen doortrekken zoals hij ook al eens eerder doorgetrokken is.

Dat is helemaal geen gek idee, al zitten er een aantal verzwegen vooronderstellingen achter, zoals Primo Levi’s dictum ‘het is ooit eerder gebeurd, dus het kan weer gebeuren’ en mijn persoonlijke overtuiging dat de mens sinds de tijd dat we nog op mammoeten jaagden, niet wezenlijk veranderd is.

Het is geen gek idee omdat er nu, op dit moment, door sommige mensen ook al openlijk gesproken wordt over het doortrekken van die lijn langs een traject dat sterk lijkt op hoe in de jaren dertig die lijn werd doorgetrokken. Het is geen gek idee omdat er al een tijd lang steeds maar weer mensen blijken te bestaan die bereid zijn desnoods verhalen te verzinnen om moslims en/of de islam in een kwaad daglicht te stellen. Ik denk nu even aan de sharia-driehoek, waar de betreffende journalist zijn carrière op zag stranden.

Het is geen gek idee omdat moslims nu, op dit moment, hier, met enige regelmaat slachtoffer zijn van het soort kleinere ongeregeldheden waar ook joden in de jaren dertig en daarvoor het slachtoffer van waren. Die worden niet georganiseerd door de staat, dat klopt, maar voor een moslim die zichzelf aantreft aan de ontvangende kant van een vuurwerkbom of varkenskop maakt dat niet zo heel veel uit. Zoals Anne Dijk – de vrouw die u met uw column bekritiseert – het formuleert: “Het begon niet met de gaskamers.”

God geve dat ik ongelijk heb, en resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst, maar persoonlijk zijn me die overeenkomsten, en de lijn die ik daarin meen te ontwaren, verontrustend genoeg om af en toe over te bloggen. En nu ik het daar toch over heb: ook op dit punt moet ik u ongelijk geven: ik zaai daarmee niet onbedoeld haat, maar juist met opzet. Met iedereen die een waarlijk humane samenleving voorstaat, ben ik het namelijk eens dat men de zonde dient te haten, maar niet de zondaar.

Geplaatst in Geschiedenis, Samenleving | Tags: , , , , , , , , , | 2 reacties

Religiocide

arbeitmachtfreiKun je een godsdienst uitbannen? Die vraag is recentelijk weer actueel geworden nu bepaald niet de minsten uit onze maatschappelijke elite zich onlangs – open, openlijk en in het openbaar – die vraag hebben gesteld. De reacties zijn niet van de lucht. Peter Breedveld maakt zich kwaad. de Joop trekt een voor de hand liggende parallel. Arabist Wim Raven waagt zich aan een toekomstvoorspelling waarbij hij – heel slim zonder het te noemen – precies hetzelfde probleem beschrijft dat het Derde Rijk destijds had.

Het antwoord op de vraag is: ‘Ja.’

Lees verder

Geplaatst in Geschiedenis, Politiek, Samenleving | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Tapijtje

beluch_01Van de week werd ik gebeld door mijn bank. Of ik nader kon toelichten wat voor transacties dat waren afgelopen jaar, waarbij ‘Iran’ vermeld stond. Zoals ik het nu weergeef, klinkt het wat hard en bot, terwijl de vraag me zeer vriendelijk gesteld werd. De medewerker legde voorafgaand aan zijn vraag ook netjes uit dat de bank moest voldoen aan een verplichting die nu eenmaal wettelijk was vastgelegd ten aanzien van landen waarvoor sancties gelden. In weerwil van een wijdverspreid misverstand is Iran namelijk nog steeds object van sancties, omdat ze nog steeds een nucleair programma hebben waarvan de exacte doelen voor de buitenwereld nog steeds wat onduidelijk zijn.

Lees verder

Geplaatst in Mijzelf, Samenleving | Tags: , , , | 3 reacties

Tapijtbombardementje?

leeswerkarabischIk blogde laatste twee dingen die ik – bezig zijnde een boek te lezen over het begin van de Eerste Wereldoorlog – als ‘voltreffer’ betitelde. Nu overtreft arabist Wim Raven me met twee blogposts die ik – in het verlengde van de militaire metaforen – slechts als tapijtbombardement kan typeren (een verkorte versie hier een nabrander hier).

Overigens is Wim Ravens blog sowieso een aanrader!

 

Geplaatst in Koran, Religie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Tellen en schatten

muslimscountJe kunt lang en kort praten over de vraag waarom zoveel Nederlanders stemmen op een man die staat voor ‘minder, minder, minder’. Je kunt je druk maken over de vraag of dit nu mensen zijn die ‘eigenlijk’ bezorgd zijn over de verschraling in de zorg, of dat het gewoon een zootje onvervalste racisten zijn. Je kunt het hebben over islamofobie en oikofobie, over de elite die de boel al of niet belazert, over Eurabië en kleven aan het pluche en andere complottheorieën, maar soms begint zoiets gewoon bij een eenvoudige, verkeerde inschatting.

Lees verder

Geplaatst in Politiek, Samenleving | Tags: , , , | 6 reacties