Vaderschap 4.2

Daar gaan we weer:

  • Voorzetsels: ‘papa, ik wil wat voor je laten zien’; ‘ik wil het van papa laten zien’; ‘papa, ik ben blij op jou!’
  • De nieuwe sport: niet het antwoord geven wat je zou verwachten, maar het antwoord waar je ouders het hardst op reageren. (Was het leuk op school? Nee! – met een brede lach)
  • De oppas ‘salami’ noemen omdat haar naam daarop lijkt… (dezelfde brede lach)
  • Dat je zoon op zijn eerste volle wendag op school al meteen tijdens de pauze de weg naar huis weet te vinden (en je hem toch meteen terug brengt…)
  • Zullen we de toren in klimmen? Ja! En dan helemaal boven tussen de klokken: Papa, ik moet plassen!
  • Die onuitroeibare drang om je met je voeten ergens tegen af te zetten… (zelfs in zijn slaap)
  • (laat plaatje van een boot zien met het woord ‘boot’ eronder) ‘Papa, ‘t’ van ‘tijger!’
    (het duurt even voordat papa begrijpt dat hij gelijk heeft).
  • Verstoppertje spelen: op deze leeftijd gaat dat beslist niet om je te verstoppen zo dat de zoeker je niet vinden kan, integendeel: je wil gevonden worden!
  • Mijn zoon verandert om de haverklap in een ander dier: nu eens is hij een leeuw of een olifant, dan weer een slang of een adelaar. Werpt toch een andere blik op sjamanisme…
Geplaatst in Mijzelf | Tags: , | 2 reacties

Phyllis Shlafly

Dezer dagen moet ik vaak denken aan Phyllis Shlafly, een naam die u waarschijnlijk volkomen onbekend voorkomt, of u moet heel goed thuis zijn in de politieke discussies van de jaren tachtig in de VS. Ik was begin tachtiger jaren – als achttienjarige – in Los Angeles en kreeg wat mee over politieke discussies aangaande een wet die vrouwen gelijke rechten zou geven. Op welk gebied precies weet ik niet meer.

Maar er was oppositie en één van de voornaamste leiders was ene Phyllis Shlafly, een vrouw waarvan ik destijds dacht dat het een huisvrouw was, maar enig zoekwerk leert me dat ze alleen die rol speelde. Ik heb één keer een praatje van haar gezien op de plaatselijke televisie. Een rustig, beetje op Margaret Thatcher lijkend betoog tegen de gelijkberechtiging van vrouwen, waarin ze beweerde dat het aannemen van deze wet zou betekenen dat vrouwen voortaan niet meer naar hun eigen toiletten zouden kunnen. Die zouden op termijn allemaal voor beide geslachten open staan.

Tegenstanders op diezelfde televisie en in de media hoonden haar massaal weg, zeker in het liberale Californië. Het ging hier om gelijke vrouwenrechten, niet om zoiets als toiletten. Natuurlijk zouden vrouwentoiletten voor vrouwen blijven. Er waren nog een paar van die tegenargumenten van dit niveau die evenzeer werden weggehoond als issues waar de wet totaal niet over ging, als stropoppen, als stemmingmakerij, als volstrekt belachelijk paniek zaaien. De inhoud van al die andere argumenten ben ik inmiddels trouwens vergeten. Ze staan vast op Phyllis’ wikipagina.

De wet heeft het mede dankzij Phyllis Shlafly uiteindelijk niet gehaald, helaas, maar veel heeft het niet uitgehaald. Genderneutrale toiletten – een term die in de jaren tachtig bij mijn weten niet bestond – zijn inmiddels volkomen normaal geworden.

Geplaatst in Geschiedenis, Politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Ut queant laxis

Je krijgt als gregoriaans zanger niet vaak de gelegenheid om te zingen in de Dom in Utrecht. Ik doe het nu zo af en aan zo’n 35 jaar en afgelopen weekeinde was het eindelijk raak: zingen in een gelegenheidskoor in een concertante uitvoering van het proprium (dat zijn de gezangen die alleen op die dag gezongen worden) van het feest van Johannes de Doper (24 juni). In de Dom in Utrecht dus! Lees verder

Geplaatst in Erfgoed | Tags: , , , , | 1 reactie

Geachte mevrouw Umar

Wij wonen in een land waar een Marokkaan niet kan flauwvallen zonder dat mensen meteen aan een aanslag denken. Zelfs als de politie rustig uitlegt dat het ging om een diabetespatiënt met een hypo, worden er maanden later nog WOB-verzoeken ingediend door mensen die – zoals de Duitsers zo mooi zeggen – das nicht wahrhaben wollen. Die diabetespatiënt met een hypo was namelijk wel een Marokkáán, en dat zegt alles. Lees verder

Geplaatst in Samenleving | Tags: , , , | 5 reacties

Dona nobis pacem

Voor wie geen Latijn kent (en dat zijn de meeste mensen, dat wil ik nog wel eens vergeten): Dona nobis pacem betekent ‘geef ons vrede’. Het is een passage uit een gezang (het Agnus Dei – ‘Lam Gods’) uit de katholieke (en ik vermoed ook orthodoxe) mis.

Geplaatst in Geschiedenis, Politiek | Tags: , , | 3 reacties

Mussert

In de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw zijn er kranten verschenen die zijn uitgegeven door nationaalsocialistische organisaties. De Koninklijke Bibliotheek onthoudt zich principieel van een inhoudelijk oordeel, maar wijst de gebruiker erop dat dit artikel uit een van deze kranten afkomstig is en discriminerende, beledigende of tot haat aanzettende uitlatingen kan bevatten. Verdere openbaarmaking en verspreiding van dergelijke uitlatingen, anders dan ten behoeve van zakelijke berichtgeving, kan een strafbaar feit opleveren.
De Nederlandse Staat behoudt zich het auteursrecht op deze kranten voor.
[vinkje] Ik verklaar van bovenstaande mededeling kennis te hebben genomen.

Lees verder

Geplaatst in Geschiedenis, Politiek, Samenleving | Tags: , , , , , | 3 reacties

Gedenkdag (3)

Vandaag is het zes jaar geleden dat de 34 jarige Keniaanse onderwijzer Salah Abdow Farah overleed aan de gevolgen van een schotwond die hij enkele weken eerder opliep bij een overval van islamitische terroristen van al-Shabaab op de bus waarmee hij en zijn medepassagiers reisden van Nairobi naar zijn woonplaats Mandera in het noorden van Kenia. Lees verder

Geplaatst in Religie, Samenleving | Tags: , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Gedenkdag (3)

Literatuur

Het middelbaar taal- en literatuuronderwijs slaat de liefde voor literatuur voor jaren de bodem in, zo niet voor de rest van je leven, aldus een wijdverbreide wijsheid. Toegegeven: die eindeloze verplichte lijsten aan bijna onleesbaar (want net niet voldoende taalkennis) proza waren bepaald geen plezier. Wel 25 titels in het Nederlands (ok, dat snapten we dan wel), 1000 pagina’s in het Engels, 10 boeken in het Frans en Duits weet ik niet meer, want dat heb ik voor het laatste jaar laten vallen. Lees verder

Geplaatst in Literatuur, Mijzelf | Tags: , , , , | 1 reactie

Ballade

Ik realiseerde me van de week dat ik in mijn blogstukjes nog wel eens een tekst citeer die niet heel erg bekend is, maar dat ik die tekst zelf nog nooit geblogd heb. In het huidige tijdgewricht is hij echter wel actueel, ook al is het behoorlijk gedateerd. Lees verder

Geplaatst in Geschiedenis, Politiek | Tags: , , , , | 5 reacties

Blanken

Habtamu Emke de Hoop is een Tweede Kamerlid van de PvdA afkomstig uit Wommels, in Friesland. Omdat zijn biologische ouder(s) hem te vondeling hebben gelegd, is hij door zijn – zoals hij het zelf zegt – heit en mem geadopteerd. Hij is ook van kleur, want het land waarin hij geboren is, is niet gelijk aan zijn thuisland. Met die achtergrond had hij laatst iets behartenswaardigs te vertellen over het gebruik van de woorden ‘blanken’ versus ‘witte mensen’, een discussie waarvan ik de zin en het nut maar niet vermocht in te zien. Het was geloof ik in dezelfde commissievergadering als die waarin PVV-kamerlid Beertema zijn collega Sylvana Simons op meesterlijke wijze in de val liet lopen bij voorzitter Okje Tellegen, maar dat terzijde. Lees verder

Geplaatst in Samenleving | Tags: , , , | 1 reactie