Vaderschap (3)

Als deze post online gaat, ben ik exact drie jaar vader. Ook in die periode heb ik zo nu en dan dingen opgeschreven die me opvielen.

  • Papa is een klimrek (mama trouwens ook).
  • Papa is een glijbaan (mama trouwens ook).
  • Papa is een schommel (mama trouwens ook).
  • Papa is een paard (mama trouwens ook).
  • Papa is bij tijd en wijle ook een ezel, maar dát durft-ie niet van mama te zeggen.
  • Kan ik het licht in een lepeltje doen? Op de speelgoedpannen gamelannen?
  • Er bestaat inderdaad géén wet of regel die voorschrijft dat je met het opeten van een banaan moet beginnen aan één der uiteinden.
  • Altijd handig om een Zwitsers officiersmes op zak te hebben, al is het maar om je dochter te bevrijden uit een WC waarin ze zich zojuist opgesloten heeft (die zijn vandaag de dag vrij eenvoudig van buitenaf open te maken, dat was in mijn jeugd wel anders).
  • In tegenstelling tot een wijdverbreid misverstand, ontstaan dinosaurussen spontaan uit grote hoeveelheden kinderspeelgoed.
  • ‘Papa, kun je mij helpen?’
    ‘Even wachten schat, even dit afmaken.’
    ‘Papa! Kun je mij helpen!’
    ‘Papa is even bezig ik kom zo bij je, even geduld.’
    ‘Papa, lieve schat, kun je mij helpen?’
  • Ze heeft eindelijk – ondanks het meermaals ‘nee!’ bij elke afzonderlijke stap – een schone luier aan, haar broek aan, haar shirt aan, haar trui aan, haar jas aan, haar sokken aan, haar schoenen aan, haar sjaal om en haar muts op en als je dan met één been buiten de deur staat, komt het: ‘Papa, ik ben gepoept.’
  • Parelcouscous: dé oplossing voor het kind dat alleen pasta wil.
  • Ja hoor, natuurlijk begon het met Pasen: ‘Papa, waaróm?’
  • Het is alweer zo’n krappe 200.ooo jaar geleden dat in Nederland nijlpaarden, giraffen, zebra’s, olifanten, neushoorns en leeuwen rondliepen. Toch leren onze kinderen verrassend vroeg in hun leven een heleboel over Afrikaanse fauna.
  • Ik sta onder mijn vrienden al jaren bekend om mijn schier eindeloze voorraad geduld. Ik heug me nog de opmerking van een vriendin – toen de mogelijkheid daartoe nog bij lange niet in beeld was – dat ik een goede vader zou zijn omdat ik zoveel geduld had. Toch is het vaderschap ook voor mij vooral een oefening in onthaasten…
  • Ook in een tweekamerwoning van 42 m² kan een pop dagenlang hopeloos vermist raken.
  • <grist wegrennend dochterlief nog net op tijd weg voor een aanstormende auto, hurkt voor het wicht neer en zet zo kalm mogelijk stemgeluid op:> “Tara, niet zomaar de stoep af rennen de straat op. Op straat rijden auto’s. Die rijden heel hard. En ze zijn heel groot en sterk. Ze kunnen niet op tijd stoppen als jij plotseling de straat op rent. Dan is het ‘boem, auw!’ En dat willen we niet. Dus altijd éérst goed kijken. Naar allebei de kanten. En alleen als er hélemaal niks aan komt, dan pas de straat op lopen. Is dat afgesproken?”
    “Nee.” zegt dochterlief dan onmiddellijk op haar schattigste toontje…
  • U wilt niet wéten hoeveel glijbanen er in Amsterdam staan. Echt, elke 500 meter is er wel één.
  • ‘Harder papa! Harder papa!! Harder papa!!!’ tot je haar in de schommel helemaal tot sub-horizontaal hebt slingeren… (en dat punt – van rustig schommelen tot sub-horizontaal slingeren – bereikt ze in een paar dagen, dus je hebt als ouder géén tijd om je er mentaal op voor te bereiden… wen er maar aan!)
  • ‘Ik ga verstoppen, hier, jij gaat zoeken papa!’ Op de één of andere manier lijkt het verband tussen zoeken en niet horen te weten waar zich degene bevindt die je zoekt nog niet te zijn doorgedrongen. Of is het idee dat de ander je aan het zoeken is gewoon al spannend genoeg?
  • Voor wie echt geen geld heeft voor speelgoed: blikjes tomatenpuree! Vooral op een gladde vloer…
  • Het kinderspeelparadijs, je ontkomt er niet aan (net als de Teletubbies trouwens).
  • “Als het donker wordt, dan moet je nog een keer gaan slapen…”
  • Wij van de afdeling risicobeperking zetten ons kopje bij voorkeur op de hoek van de tafel. Heeft de tafel geen hoek, dan zetten we het op de rand.
  • ‘k Zag twee beren blijkt nóg meer coupletten te hebben: twee muizen – aan ’t verhuizen; kraaien – kleren naaien.
  • Tand door haar lip? Ga gewoon naar de eerste hulp, ook als je denkt dat het wel meevalt. Ik dacht dat het wel meeviel. Niet dus. Kreeg op mijn donder van de huisarts.
  • Tussen de ouders in liggen wij uitsluitend in overdwarse richting, waarbij wij papawaarts trappelen.
  • Nee! Wij trekken éérst onze broek op onze enkels en klimmen dán pas op het krukje naar de grote mensen-wc.
  • En na gedane zaken klimmen wij eerst weer naar beneden en dan trekken wij onze broek pas weer omhoog.
  • Notitie aan alle automobilisten: iemand die een buggy voortduwt, beweegt zich moeilijk voort (die piepkleine wieltjes kunnen namelijk elk moment ergens in vastlopen – tramrails bijvoorbeeld – en dan sta je ineens, plotseling en onverwacht stil).
  • Notitie aan fietsers met kinderzitjes achterop: de herenfiets in het rek recht boven uw fiets krijgt de eigenaar er dus alleen nog maar uit door zich een hernia te tillen!
  • Handen wassen als je van buiten komt! Het is nog steeds even wennen voor papa…
Advertenties
Geplaatst in Mijzelf | 4 reacties

Vreedzamer

Al klikkend kwam ik op onderstaand dubbelinterview met socioloog Willem Schinkel, die hele aardige observaties had over het begrip ‘integratie’ en voor wie ik eigenlijk kwam, en filosoof Hans Achterhuis, die meende dat we in de loop der eeuwen steeds vreedzamer zijn geworden en steeds beter met conflicten hebben leren omgaan. Het is een wat contra-intuïtieve stelling zo kort na de Tweede Wereldoorlog, maar luistert u er toch maar even naar (er is beeld bij, maar het is gewoon radio), vanaf 15:00 ongeveer is Achterhuis aan het woord (al raad ik u Schinkel beslist ook aan). Lees verder

Geplaatst in Geschiedenis, Samenleving | Tags: , , , , | 2 reacties

Dobbernegers

Weet u wat mijn probleem is? Ik kan nooit mee discussieren over het vluchtelingenvraagstuk. Dat komt omdat er altijd en door iedereen en overal een onderscheid gemaakt wordt tussen ‘echte vluchtelingen’ en ‘economische vluchtelingen’, afhankelijk van de politieke vooroordelen van de spreker ook wel ‘gelukszoekers’  genoemd. De ‘echte’ zouden we moeten behandelen als vluchtelingen, de rest niet. Lees verder

Geplaatst in Erfgoed, Politiek, Samenleving | Tags: , , , , , , | 6 reacties

Rechtsstaat

Nou las ik laatst toch iets opmerkelijks in een losse krant in de trein: de recente kindermisbruikschandalen binnen de Rooms Katholieke kerk in de Amerikaanse staat Pennsylvania waren aanleiding voor de staat New York om daar ook een onderzoek in te stellen. De reden: de kerk was in die staat veel groter, telde meer bisdommen en priesters dus daar was beslist veel meer mis dan in Pennsylvania. De instelling van een grand jury behoorde tot de mogelijkheden. Lees verder

Geplaatst in Samenleving | Tags: , , , , | 3 reacties

Kinderen

Sinds ik een dochter heb, ben ik er achter gekomen dat het idee van een selfish gene onmogelijk kan kloppen. Mensen staan niet op voor een zwangere vrouw (doen ze dat wel, dan gaat het steevast om buitenlanders), maar je wilt niet weten waartoe ze – en dan bedoel ik ook echt iedereen – bereid zijn om een kind te helpen. Alles doen ze om een kleintje uit de brand te helpen en uit de brand te houden. En ook onmiddellijk en zonder enige aarzeling. Opvallend is daarbij de emotionele betrokkenheid: ik heb regelmatig omstanders harder zien schrikken dan ikzelf op momenten dat mijn dochter in gevaar dreigde te geraken. Lees verder

Geplaatst in Politiek | Tags: | 5 reacties

Slachtoffers (2)

Ik heb te weinig tijd om te bloggen. Een tijdje terug plaatste ik een post over de noodzaak slachtoffers te creëren om medestanders te scoren bij het publiek. Dat was gepland als voorzet voor een beschouwing over de actie van Pegida om met de ramadan een varken te roosteren op de stoep van de moskee. De afloop van dat relletje had ik namelijk niet voorzien. Terwijl die eigenlijk zo voorspelbaar was, achteraf. Lees verder

Geplaatst in Politiek, Samenleving | Tags: , , , , | 3 reacties

Weeshuis

Ik ben niet zo’n krantenlezer meer de laatste tijd, maar begrijp ik dat nou goed? De Nederlandse overheid wil twee kinderen die een moeder hier in Nederland hebben naar een weeshuis sturen in een buitenland waar die kinderen nog nooit geweest zijn? Of gaat het toch over Trump?

Naschrift 4 september: Helemaal correct bleek dit bericht niet. De moeder zit niet in Nederland. Ik meende daarvan uit te kunnen gaan omdat het een uitzetting naar een weeshuis betrof en omdat ik voor onmogelijk hield wat er werkelijk is gebeurd: de moeder is vorig jaar al – in haar eentje, zonder kinderen dus – uitgezet. Dat weeshuis blijkt noodzakelijk te zijn omdat de moeder niet goed voor haar kinderen kan zorgen.

Geplaatst in Politiek | Tags: | 5 reacties