Godsdienstvrijheid

Tsja… Al die verstandige coronamaatrdegelen (allemaal veel te laat, maar goed, Nederland is het land waar alles vijftig jaar later gebeurt, aldus Blaise Pascal, geloof ik) en dan ineens die volstrekt onzinnige nadruk op het niet toepassen van gezond verstand waar het kerkgenootschappen betreft. Want: Godsdienstvrijheid!

Godzijdank – no pun intended – zijn die kerkgenootschappen een stuk verstandiger dan de regering. De moskee bij mij om de hoek is al sinds het begin van de coronacrisis gesloten. De kerk waar ik nog wel eens zong, heeft een max. 30 pers. beleid en je moet reserveren als je naar een dienst wilt. En een mondkapje op. Communie wordt uitsluitend op de hand uitgereikt.

(voor wie niet Roomsch is: in sommige kerken – waaronder de mijne – respecteert men nog wel de gewoonte van wat oudere en/of conservatievere katholieken om bij de communie-uitreiking de hostie direct op de half uitgestoken tong te leggen. Voor het Tweede Vaticaans Concilie was dat de enige methode, daarna nam ‘op de hand’ de overhand)

Als in diezelfde kerk in de nachtmis van Kerstmis de zaak zó stampvol zit dat je je terug waant in de dagen van het Rijke Roomsche Leven, is de brandweer niet te beroerd om datzelfde kerkgenootschap een paar regels op te leggen: een maximaal aantal personen (via de omweg: er mogen geen mensen stáán in de kerk) en een praatje vooraf waarin u verteld wordt waar de (nood)uitgangen en de verzamelplekken zijn en dat u uw zwemvest onder uw bank kunt vinden (ik maak geen grap, de koster wél).

Allemaal ongelofelijk zinnig en nuttig, en de hele kerk voldoet er dan ook volmondig aan, dus waarom, wáárom verzint een kabinet zo’n belachelijke uitzondering? Alsof kerkgenootschappen in de rij staan om de Gesel Gods met verve en (geloofs)overtuiging verder te verspreiden, waar de rest van Nederland halfslachtig zijn best doet het virus in te dammen.

Iedereen die niet weet dat de moskee om de hoek al maanden dicht is, dat de kerk op het Singel al tijden reservering vooraf verplicht, een max. 30 pers. beleid en een mondkapjesplicht heeft, is – natuurlijk – verontwaardigd en de discussie in de media over godsdienstvrijheid laait dan ook op. Maar ja: die weten dat dus niet.

Soms denk ik wel eens dat de liberalen gewoon stemming zitten te maken. Over Gesel Gods gesproken…

Geplaatst in Politiek, Religie, Samenleving | Tags: , , , | 4 reacties

Mohammad-Reza Sjadjarian

Het zal u ongetwijfeld ontgaan zijn, vorige week is Mohammad-Reza Sjadjarian (1940-2020) overleden, één van de beroemdste meesters in de klassieke Perzische muziektraditie. Zelfs in Iran is er geen dag van nationale rouw afgekondigd. Nu hebben ze daar momenteel ook wel wat anders aan hun hoofd, maar toch: zijn overlijden is een forse klap voor de plaatselijke cultuur.

Hij is wel begraven in Tus, een stad in de buurt van Mashhad, waar hij geboren is, en niet zomaar in Tus: maar bij het graf van Ferdowsi. Dat is ongeveer zoiets als Jean Pierre Rawie bijzetten naast Joost van den Vondel, of Mark Rutte naast Willem de Zwijger.

Geplaatst in Erfgoed, Kunst | Tags: , , , | 1 reactie

Vaderschap (5)

Ook het afgelopen jaar heb ik weer bijgehouden wat me zoal aan het vaderschap opviel en waar ik nooit op eigen kracht op gekomen zou zijn als het me niet was overkomen.

  • Binnen twee maanden nadat je dochter is begonnen op school, blijkt ze de halve buurt te kennen. Zet een stap buiten de deur en je bent ineens volstrekte vreemden aan het begroeten die collega-papa of -mama blijken te zijn of het klasgenootje zelf.
  • Piemel! Aha, zitten we in die fase…
  • Over fases gesproken: die taalfase waarin ze alle werkwoorden correct vervoegen, incluis de sterke, die duurt nog best wel lang!
  • En zou er een tussenfase kunnen bestaan, eentje waarbij ze wel de sterke verleden tijd gebruikt, maar met een zwakke regelmatige uitgang? Ik heb hem tot nu toe alleen maar waargenomen bij schrikken: ‘ik schrokte’ (i.p.v. ‘ik schrikte’ die op zijn beurt weer i.p.v. ‘ik schrok’ komt)
  • ‘Als ik groot ben, dan ben jij dood. Dan mag ik jouw kleren aan.’
  • Dat je dochter ineens bereid is de afwas voor je te doen. En dat ze dan met een verkwistend in Dreft gemarineerd sponsje je bierglazen ter hand neemt. En dat je dan niet eens in paniek raakt.
  • Kijk papa, dit is de Tirecatopserex!
  • ‘Papa, niemand is de baas over mij, ik ben de baas over mijzelf!’ Tsja, ik snap wel waarom ze dat op school leren, maar het blijft toch lastig als het half acht ochtends is en je om kwart voor op school moet zijn, je tanden nog moet poetsen en je kleren nog moet aantrekken…
  • Dat je met je schoolgaande kind dan toch maar Brinta mee gaat eten bij het ontbijt (met banaan eigenlijk best mangable).
  • Die trots als ze in badje 1 aan hun eerste zwemles begonnen zijn…
  • Natuurlijk kan ze vertellen hoe ze heet, ‘Tara’, maar het maakt uit in welke taal je de vraag stelt: in het Nederlands antwoordt ze ‘Tara’ /taʀa/, in het Engels antwoordt ze ‘Tara’ /tɐɹɐ/ en in het Perzisch antwoordt ze ‘Tara’ /tɑɾɑ/
  • En dan van de Beekse Bergen terug naar huis over de snelweg, kinderen in hun kinderzitjes achterin, op de fijnstofveilige snelheid van max. 100 km/u, en ‘Toemba Toemba’ op de pijngrens uit de luidsprekers… Het heeft wat.

Geplaatst in Mijzelf | Tags: , | 1 reactie

Vijg

Ik kan mij nog goed mijn eerste verse vijg herinneren. Het was in de zomer van 1974 op Rhodos. Turkije en Griekenland hadden een oorlog op Cyprus en mijn ouders hadden de reis al omgeboekt naar Napels. Toen belde het reisbureau dat er een wapenstilstand was gesloten. Mijn ouders besloten meteen de bestemming weer terug te wijzigen.

Dus spendeerden wij de zomer van 1974 op een volledig van toeristen bevrijd Rhodos. We vlogen met Martinair, in een DC-10 genaamd Kohoutek, naar de net nieuw ontdekte komeet. Op Rhodos stapte ik uit en ontdekte dat wind niet alleen hard, maar ook heet kon zijn.

En die vijg dus.

Vandaar viert mijn zoon zijn tweede verjaardag op zijn opvang. Puur vanwege dit verhaal besloot ik zijn vriendjes daar te trakteren op verse vijgen, die nu gewoon in de supermarkt op de hoek verkrijgbaar zijn, maar in 1974 nog niet…

Geplaatst in Mijzelf, Reizen | Tags: , , | 4 reacties

Vaderschap (2.2)

  • Brabbelen: het is niet willekeurig. Er is een ik-wil-met-jullie-bezig-zijn brabbel, een ik-ben-nu-even-met-mezelf-bezig brabbel, een brabbel voor verbazing, voor ontevredenheid en voor zaken die acuut of snel zijn, of in de ogen van je spruit zouden moeten zijn.
  • En dan gaat het ineens heel snel: losse woordjes, meer losse woordjes, twee woorden en dan is daar ineens een zin van drie woorden: ‘Papa eten bol.’ (een bol is een krentenbol).
  • Nieuwe woorden: ze zijn niet bij te houden.
  • Die allesverpletterende wil om het allemaal zelf te willen doen…
  • Klimmen, klimmen, klimmen, klimmen (I kid you not: twee meter de boekenkast in), en alles, altijd, overal vanaf halen en op de grond gooien.
  • Zo makkelijk hij als baby een luierverschoning over zich heen liet gaan, zo ernstig eindigt het nu in ein Bodennahkampf.
  • Ik ben niet eens twee, en ik zeg nu al ‘nee’!
  • Eerste vierwoordszin (1 3/4): ‘Woow, papa lekker eten!’
  • Of het is een tijger, óf het is een beer, maar leeuwen bestaan niet!
  • Die gulzigheid waarmee ze drinken: tot het niet meer kan en dan naar adem happen. Het herinnert je aan hoe een dorst je kon hebben toen je zelf nog kind was.
  • Het is wel opmerkelijk hoe goed zo’n kind dieren herkent, ongeacht hoezeer ze – als knuffel, stripfiguur of speelfiguurtje – ook ten opzichte van het origineel en elkaar vervormd zijn.
  • Voor sommige woorden gebruikt hij het begrip in beide moedertalen aan elkaar geplakt, toep-bal bijvoorbeeld, voor ‘bal’, alsof het één woord is.
  • Marineren: de edele kunst van het malser maken van vlees door het te baden in een zure vloeistof zoals wijn, bier, sap van citrusvruchten of kiwi, yoghurt of… hé mama ik kom je helpen, hier is nog een half glas van dat donkere goedje: cola!
Geplaatst in Mijzelf | Tags: , | 2 reacties

A bit of Fry

Normaal hou ik wel bij wat er van mijn favoriete wiskundige Hannah Fry op het net verschijnt, maar hier struikelde ik echt over, en nog actueel ook: een gigantisch sociaal-mathematisch experiment met een gemodelleerde pandemie. Maar neen, schijn bedriegt, het is een experiment uit 2018!

En hier is een vervolg van april dit jaar:

Ik ben benieuwd of ze nog een follow-up doen…

 

 

Geplaatst in Wetenschap | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Adriaan Kardinaal Simonis

Lang, lang geleden – ik was waarschijnlijk nog student – heb ik hem wel eens gesproken. Aardige man, ik kan niks anders zeggen, die vooral in niets leek op het beeld dat destijds in de media van hem werd geschetst. Ik begrijp dat de media inmiddels hun beeld ook ietsje hebben bijgesteld.

Hij was ook bovengemiddeld slim, al wekte zijn persoon die indruk bepaald niet. Mij bleek dat uit dat ene beruchte Duitse zinnetje dat hij ooit uitsprak. Ik zat voor de TV toen dat gebeurde en ik herinner me nu nog mijn eerste reactie: ‘Oei kardinaal, dat gaan de mensen niet begrijpen.’ En inderdaad, op dit punt hebben de media hun standpunt nog steeds niet genuanceerd, ondanks dat het fragment op YouTube te vinden is.

Maar het was natuurlijk wel een heel erg behoudende man. Ik zou denk ik zo gauw geen standpunt kunnen noemen waarover ik het met hem eens was, dat was in mijn studententijd al zo. Op die ene uitzondering na dan. Het was een interview in de krant naar aanleiding van zijn emeritaat, dus alweer heel wat later.

De interviewer was hem welgezind, maar niet onkritisch. Op een gegeven moment vroeg deze hem hoe hij nu eigenlijk op zijn tijd als aartsbisschop en kardinaal in Nederland zou terugkijken. Er was onder zijn bestuur toch vooral een heleboel misgegaan, de secularisatie zette almaar voort, de kerk werd steeds onbelangrijker, een groot succes kon je er toch niet van maken.

Simonis’ antwoord was even kort als humoristisch:

Succes is geen bijbelse waarde

En dat is ook nog eens heel erg waar.

 

Geplaatst in Religie, Samenleving | Tags: , , , | 3 reacties

Wetenschapsquiz

Het zoeken naar leuke video’s voor de lekkerkijklijs voor volgend jaar Kerst levert af en toe bijvangst op in de vorm van curieuze presentaties, die af en toe hele fraaie illustraties zijn van hoe je géén wetenschap moet bedrijven, dan wel, hoe je solide resultaten van echt wetenschappelijk onderzoek zó presenteert dat er iets onzinnigs uit komt. Een kleine quiz, waarbij alleen maar vragen gesteld worden die geen inhoudelijke kennis vooronderstellen, alleen kennis – of gezond verstand – over hoe je wetenschap bedrijft. Wie ze allemaal goed heeft, verdient eeuwige roem op dit blog! Lees verder

Geplaatst in Bijbel, Koran, Wetenschap | Tags: , , , , , | 1 reactie

Handshakes

U kent het verhaal wellicht: binnen vijf handdrukken ken je de hele wereld. Ik weet niet of dat ook voor mij geldt, maar er zijn wel een paar handshakes die me in contact hebben gebracht met onwaarschijnlijk onwaarschijnlijke mensen. Lees verder

Geplaatst in Mijzelf | Tags: , | 4 reacties

Wat me nog het meest verwondert

  • Dat pasta, aardappels, rijst, conserven en diepvriesgroenten in tijden van hamsteren af en toe op zijn, maar met enige regelmaat weer worden aangevuld. De logistiek kan het dus niet zijn. Maar waarom is de afdeling WC- en andere papieren dan continu aan één stuk door leeg?
  • Dat een heel (westers, geïndustrialiseerd) land van 17 miljoen inwoners en een beroepsbevolking van 9 miljoen al volledig plat gaat als er 162 extra mensen in het ziekenhuis moeten worden opgenomen (op 15 maart; 0,001 % van de bevolking, 0,002% van de beroepsbevolking). Okay, dit was vooruitziende blik. Op 30 maart waren het er 9.990; resp 0,02% en 0,04%. Nu ik dit schrijf (op 20 april) 9.779, resp. 0,05% en 0,1%).
  • Dat hulp van buitenlandse artsen wordt geweigerd ‘omdat ze niet in het BIG-register staan.’ (okay, er schijnt aan gewerkt te worden, maar mijn verwondering is er niet minder om)
  • Dat het RIVM meldt dat de stijging van het aantal ziekenhuisopnames een afvlakking vertoont, terwijl de cijfers die ze zelf publiceren alleen maar een stijgende stijging laten zien (op 25 maart, de opnames van de dagen daarvoor luidden: 152 – 242 – 265 – 341 en dan zou -41, +90, +23 en +76  (factor 1,18 1,24 1,22 resp. 1,23 een afvlakking zijn…)
  • Dat we hiervoor in 2016 al gewaarschuwd zijn, tot in de kleinste details, en dat er destijds geen maatregelen zijn genomen, geen enkele.
  • Dat dat ondergrondse oorlogs- en andere calamiteitenhospitaal in Utrecht maar liefst 12 (ik kan me vergissen, maar het was iets in die orde van grootte) IC-bedden heeft.
  • Dat Duitsland een IC-capaciteit heeft die per hoofd van de bevolking zeven keer groter is dan die in Nederland.
  • Dat niemand, echt he-le-maal niemand, ook maar een nanoseconde heeft gedacht aan de mogelijkheid om de verdeling van schaarse mondkapjes over te laten aan ‘de markt’, maar dat niemand dat opmerkt.
  • Dat het in Zuid-Korea aanvankelijk helemaal mis ging, maar dat ze daar tot nu toe slechts iets van 230 doden te betreuren hebben op een bevolking van 51 miljoen. Ja maar, hoor ik u zeggen, dat komt omdat ze daar een gigantische testcapaciteit hadden. Maar dat dat dus niet blijkt te kloppen: zij hadden – net als wij – een tekort aan testen maar hebben die als de sodemieter uit de grond gestampt.
  • Dat Duitsland voldoende mondkapjes had om het buitenshuis te verplichten voor iedereen.

Ik ben er – met andere woorden – niet meer helemaal van overtuigd dat we hier te lande de zaken aardig op orde hebben. En dan druk ik mij diplomatiek uit.

Geplaatst in Samenleving | Tags: , | 15 reacties